Veronica Falls - Waiting for Something to Happen (2013)

Blijkbaar is dit album al gelekt. Straks eens luisteren.

dit album is wel héél zoet. Iets te zoet voor mijn doen.

Meer pop dan het debuut en dat is prima. Fris album voor de nog aan te breken lente.

gaat er in als zoete koek. Beter dan hun debuut.

Net wat afwisselender dan het debuut, met af en toe ook wat West Coast pop en psychedelica, maar uiteraard vooral shoegaze en dreampop. Lastig te weerstaan.

Lees mijn volledige recensie op:
De krenten uit de pop: Veronica Falls - Waiting For Something To Happen - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Erwin

Ik ken de band niet, had eerlijk gezegd eerder iets verwach in die emohoek met die naam, maar dit is wel fijne muziek. Lekker hoor, maar ook nog niet overdonderend geniaal.

Dit klinkt wel zo heel erg als Velocity Girl en dat kan ik in dit geval alleen maar aanmoedigen, want ze geven er wel een eigen draai aan.

Ben deze met de luisterbeurt steeds meer gaan waarderen. Misschien hebben ze het debuut toch wel overtroffen hiermee

Een zeer vermakelijk en verslavend album. Ik ben gewoon een sucker voor deze soort muziek. Ook al lijken alle nummers in principe op elkaar, en is het muzikaal maar zozo (iedereen kan zo gitaarspelen); het werkt. Nummers als My Heart Beats, Teenage en If You Still Want Me zijn onweerstaanbaar. Mijn persoonlijke favoriet is vooralsnog Broken Toy; dat nummer heeft weergaloze zanglijnen.

Teenage doet me erg aan Veronica van Elvis Costello denken, terwijl het er niet echt op lijkt. Hebben meer mensen daar 'last' van? Kwestie van dezelfde akkoorden wellicht?

Veel mensen hebben een hekel aan de tandarts. Ik dus niet. Goed opletten wat je eet, 2x daags je tanden poetsen en vooral niet te zoet eten doet wonderen bij me. Nu probeer ik hetzelfde ook te doen bij muziek: voldoende luisteren en het moet allemaal niet te zoet zijn. Nou, dan gaan we hier behoorlijk de mist in.

Dit album staat namelijk vol met zoete pop-nummers, gecombineerd met psychedelica en shoegaze. De nummers zijn catchy tot en met, waardoor het geheel bijzonder fijn weg luistert. Ik betrap mezelf er al een poosje op dat ik het nummer 'Waiting For Something To Happen' maar blijf neuriën. De samenzang tussen de dames (en af en toe een verdwaalde man) blijven het hele album aanwezig en zijn af en toe echt te fijn voor woorden. De afwisseling tussen de nummers is niet heel groot, wat naar het eind toe wel zorgt dat je denkt: dit nummer heb ik al eens eerder gehoord. Op zich niet heel erg, want de nummers zijn van een hoog niveau.

Maar over het algemeen bijzonder zoet dus. Normaal gesproken niet helemaal mijn 'cup of tea', maar in dit geval gaat het er in als … uhm ... zoete koek dus. Geen echte hoogvlieger, maar een heerlijk album voor tussendoor.

Overgenomen van mijn blog: pat-sounds.blogspot.nl

Jaren 60 op z’n best toen de jaren 80 z’n intreden deed…