L.A. Guns - Waking the Dead (2002)

Hier hebben we Phil Lewis en Tracii Guns voor het laatst samen.

Samen met drummer Steve Riley, toch altijd wel weer goed voor een goede bak funky sleazey rock'n'roll.

Het is een boze en aggressieve rockplaat geworden.

Ik kan nou niet zeggen dat er andere bandjes waren die net als L.A. Guns in het nieuw millennium nog zo lekker konden rocken.

Jammer, dat dit wel het laatste werk is van Tracii Guns.

De enige L.A. Guns plaat waar absoluut geen misser op staat. Alles rockt en knalt en de ballad The Ballad is het enige rustpuntje, maar wel een keiharde tearjerker met hartverscheurende zang van Phil en een schitterende solo van Tracii...

Met "the Ballad" lieten de mannen horen nog steeds bedreven te zijn in het schrijven van prachtige ballads. De rest van het album rockt erg lekker.

Ik kende dit album helemaal niet maar tsjonge, niks mis mee hoor! Ik vind 'm zelfs net zo goed als de eerste 2 albums eerlijk gezegd. Zoals Ozric hierboven al zegt is The ballad het enige rustige nummer op het album. En wat voor één! Fantastische ballad die de strijd met The ballad of Jayne zeker aan mag gaan. Voor de rest is het heerlijke sleazy hardrock wat de klok slaat. Goh, nooit gedacht dat deze band me nog eens zo zou verrassen!