Chuck Person - Chuck Person's Eccojams Vol. 1 (2010)

Bedankt trebremmit voor het toevoegen.

Wanneer we muziek luisteren en het voor onszelf recapituleren blijven kleine hooks & flarden geluid steken. Je spoelt als het ware steeds hetzelfde stukje muziek af in je hoofd. Zo werkt het tenminste in mijn hoofd. Muziek komt in losse scheursels voorbij wanneer ik op de fiets zit. Mijn brein denkt niet alles van A tot Z uit, maar doet wel een goede poging om de textuur van de muziek te plaatsen. Hoe iedereen zo'n muzikaal landschap neerzet in zijn of haar gedachten is natuurlijk verschillend, maar we zijn allen bekend met het 'riedeltje' of 'stukje' dat niet los te laten is. Nu heb ik een album gevonden met losse knipsels muziek. Aan elkaar genaaid en slechts loops van bestaande nummers. Beetje verlangzaamd, beetje gepitched, maar een totaal andere ervaring dan wanneer je het origineel luistert. Chuck Person's Eccojams is een project van Oneohtrix Point Never, alias Daniel Lopatin. Op deze casette staan diverse loops waarin met name vocals van jaren 90 en jaren 80 zitten verwerkt.

De muziek wordt wel gecategoriseerd als 'vaporwave'; a sample-based genre characterized by heavily synthesized and processed manipulation of corporate mood and background music. Denk aan infomercials, menu schermen, instructie videos, kantoor lobbies, hotel recepties, winkelcentra. Ik kan het zelf niet beter omschrijven: 'Vaporwave' often consists of brief sketches altered by slowing down, looping, glitching, pitch-bending, and/or echoing a particular sound or sample in a compressed state, usually under reverberation. Met als kers op de taart: the sound results in a sacred, mystical, sultry, dreamy, hyper-real, and/or crystal-clear caricature of mass media from the late '80s, to the popularity of the home computer of the mid to late '90s, and onward. Op de cover van Chuck Person's Eccojams wordt subtiel gehint naar Ecco uit het oude SEGA spel Ecco the Dolphin. Een sterk verlangen naar eind jaren 80 en begin jaren 90 is overigens niks nieuws onder de zon; het 'chillwave' genre deed daar ook een greep naar, maar nu lijkt 'vaporwave' met zijn cheesy corporate jasje meer terrein te winnen op popi jopie blogs zoals tumblr. Wellicht is 'vaporwave' wel de mood van non-reality.com, maar om aan een bepaald genre vastgenageld te worden is beperkend.

Enfin, dit is een van de betere ontdekkingen van de laatste tijd en ik heb nu al zo'n maand deze loops in mn hoofd vastzitten. Daniel Lopatin heeft -diep- begrip voor de menselijke stem en heeft een aantal prachtige loops vastgezet en gebundeld tot 1 album. Van Jojo tot Fleetwood Mac tot Ian Van Dahl. Ik krijg het idee dat 'nostaligie' steeds dichterbij komt. Waar 'chillwave' een beetje jaren 80 was, is dit al late 90's begin 00's. En dan denk je 'wat karakteriseert' de 00's nou? Wellicht de slechte hitjes van TMF, maar wanneer ze als Chuck Person's Eccojams worden verpakt, dan ben ik verkocht.

Luister:

Eccojam A3: YouTube - Chuck Person - Eccojam A3
Eccojam Angel: YouTube - angel
Eccojam Nobody Here: YouTube - nobody here

Even opgezocht en dit is wel heel apart, vroeger toen ik nog cassettebandjes had liepen die wel eens vast en dat klonk ongeveer net zo.
Ik vind het wel mooi trouwens, ben nu bij Jam A3 en die is erg gaaf!

Volgens mij is het trouwens bijna allemaal jaren tachtig muziek wat hier gebruikt wordt. Ik hoor Kate Bush, Toto, Chris de Burgh, Tears for Fears enz.
Of heb jij een lijstje met de gebruikte nummers?

Speciale plaat inderdaad! De hele avond ernaar geluisterd en moet toch eerlijk toegeven dat ik het na een tijdje toch voor gezien hield.

Desalniettemin, echt voer voor freaks (sorry KampF ) en aan te raden om vooral de platen erachter op te zoeken. Dat eerste nummer is trouwens Africa van Toto afgespeeld op een laag tempo. Er zijn nog zo'n nummers die echt wel de moeite lijken om te achterhalen. Volgens mij is dit dan ook vooral interessant voor mensen die intensief met muziek bezig zijn, of meer zelfs: voor artiesten. Ik durf er bijna voor wedden dat een artiest als Burial hier wild van zou worden.

Enerzijds völlig kut, anderzijds völlig fascinerend. Vorig jaar eens vluchtig beluisterd en vond het toen niet zo boeiend, nu al te intensief aan het luisteren. Dik.

Geniaal. A3 staat op repeat. Vaporwave

Hele album staat op YouTube:

YouTube - Chuck Person - Eccojams Vol. 1 [Full Album, Normal Speed]

Na het matige lgw optreden(lag meer aan de omgevingfactoren dan Loptian zelf) maar wat ouder spul van de man gaan terug luisteren. En deze sentimentele kunstvorm blijft ver weg het beste, vaporwave voor al je 80's flashbacks zonder er ooit in geleefd te hebben

Er passeert heel wat moois maar er komen ook stukken voorbij waar ik totaal geen raad mee weet. Rond de 24ste minuut van Side A bijvoorbeeld. Ik snap niet goed wat de bedoeling daar van is.

Ja ik heb precies hetzelfde. Sowieso vind ik het een stuk mooier als het op een hogere snelheid wordt afgespeeld. A3 is echt fantastisch, helaas haalt de rest nergens dat niveau.

Kan iemand me vertellen waar deze release te krijgen is?

Bij voorbaat dank!

Chuck Person - Chuck Person's Eccojams Vol. 1 (Cassette) at Discogs

100 copies cassette, dat is het volgens mij. Niet meer te koop en zeker niet voor weinig geld.

Hier staan alle nummers die gebruikt zijn.

Whosampled?

Vandaag de cassette voor het eerst gehoord. Mijn eerste reactie: 'Dit is geniaal!'
Bizar hoe een collage van hits uit de jaren tachtig en negentig, geloopt en vertraagd, je in een bepaald soort trans kunnen krijgen. Nog nooit heb ik iets zoals dit album gehoord.

Het gedeelte wat er toch wel het meeste uitspringt is de eerste helft van A3. Het is lastig om het gevoel te omschrijven wat ik van die track krijg, maar iemand op youtube schreef: "It makes me feel like im escaping my body' en daar kan ik me goed in vinden.

Dit album ga ik zeker nog veel draaien, en ook wil ik me gaan verdiepen in de andere muziek van Daniel Lopatin.

En er is ook een remaster:
Daniel Lopatin releases remastered version of “Chuck Person’s Eccojams Vol. 1” | Music News | Tiny Mix Tapes - tinymixtapes.com

Heb nog niet echt veel verschil kunnen horen..

Ik ben geen insider, maar blijkbaar is dit de juiste snelheid: Chuck Person : Chuck Person's Eccojams Vol. 1

Dit is ook de snelheid van de remaster (52:07), de rip die ik aanhaal is 55 minuten, dus 3 minuten langer over het totale album. De remaster klinkt iets gladder, en de scherpe randjes zijn er een beetje af. Desalniettemin is het geluid helderder en minder weggemoffeld.

wiew wiew - it doesn't matter anywaaayy.
you know its just a liitle too laaaate

Fk, this is crap!

Zo'n 2 jaar geleden me ook even in het vaporwave universum gewaagd. Toch zo'n 50tal plaatjes beluistert en daaruit blijkt dat dit waarschijnlijk het genre is met het grootste aandeel aan rotzooi.

Heb deze toen 2 X beluistert en vond er niets aan. Het was zelfs een van de slechtste plaatjes uit dat 50tal.

Eerder v.d.w. terecht gekomen op het topic Vaporwave, waar, zoals hier, dit plaatje wel erg gewaardeerd word. Heb ik dan toch iets gemist?
Heb hem dus herbeluisterd en ik hoorde nog altijd dezelfde vervelende rotzooi.

Ik snap er ook niks van. Het is inderdaad objectief gezien gewoon crap ja. verhakselde popmuziek. het is desorienterend. het is schijtirritant. Het is bovenal niet mooi.

maar toch..

Deze plaat DOET iets met me. Het gevoel dat deze plaat op kan roepen wanneer je je er aan overgeeft is onbeschrijfelijk. Ik luister hier ook heel anders naar dan wanneer ik naar, bij gebrek aan een beter woord, muziek luister. je moet er als het ware "doorheen luisteren" om het te voelen.

Maar ik snap dat niet iedereen dit album trekt. Ik was vorige week in Centre Pompidou en zag daar mensen boos naar Duchamp z'n fontein kijken. Deze plaat is DADA voor je oren.

OMG:

nr 1

2010s: Favorite 100 Music Releases of the Decade | Staff Feature | Tiny Mix Tapes | Page 6 - tinymixtapes.com

Fijne lijst hoor. Niet heel divers, maar vat wel goed de bepalende nieuwe sounds samen. Had ook wel iets van draing gang, Varg²™, Terror Jr, FKA twigs en Kelela op moeten staan, maar soit.

Vaporwave is een nieuw woordje voor mij geweest dit jaar. Ik kan dit album nog niet beoordelen, maar het idee erachter vind ik boeiend: spelen met hoe fragmentarisch het menselijk brein werkt.

Deze passage uit het boek Tijd van Rudiger Safranski leek me van toepassing:

"Hoe lang duurt het heden - een jaar, een dag, een minuut? Het is niet deelbaar, strikt genomen heeft het nauwelijks uitgebreidheid. Het is oneindig kort, maar zolang we leven houdt het niet op. [...] Waardoor wordt de ervaring van het nu dan mogelijk? [...] Omdat wij in het verdwijnen dat wat verdwenen is nog vasthouden. Het heden is niet zomaar weg, het blijft nog een tijdlang in de herinnering, in een nabeeld hangen. We ervaren dus geen tijdstippen, maar tijdspannen. [...] De hersenonderzoeker Ernst Poppel heeft dit tegenwoordigheidsvenster van de waarneming opgemeten: de tijdspanne die door het bewustzijn telkens tot 'heden' wordt samengetrokken duurt drie seconde."

Dat nabeeld, die tijdspanne, die naar mijn idee nog ietsje langer zou duren (maar ik ben ook een trage ziel), wordt door Person keer op keer gezocht en herhaald, en daar zit de kracht van dit genre. Overigens heeft The Field hier ook mee gespeeld, bijvoorbeeld in het nummer Action.

Eccojams is een project / album waar ik dagelijks aan denk.
Het algehele voorkomen van het album brengt een aparte sfeer met zich mee, die ik op sommige momenten echt waarderen kan.

De hybride van oudere popmuziek en ons digitale heden maken een combinatie die niet in een hokje te plaatsen valt. Als je de tijd neemt dit album in alle rust te beluisteren, kan het zijn dat je je in een bepaalde trance waant. Het roept bij mij gevoelens van melancholie op naar tijden die ik niet eens beleefd heb, de jaren 80 en 90. Zoals door de andere luisteraars op deze pagina al omschreven, zorgt het gebruiken van een specifiek (cruciaal) stuk van een nummer voor een bepaalde sfeer en herkenning van het ''stukje dat in je hoofd zit''. De erg afgemixte stukken, die klinken als vastlopende cassettes / cd's ondersteunen dat idee van ''nostalgie'' wel, maar zijn altijd wat mij betreft niet altijd aan te horen. Het geeft het originele muziekstuk wel des te meer kracht als het terugkeert. De verlangzaamde en afgemixte vocalen en instrumenten doen het voor mij ook altijd goed. Omdat ik het zeer interessant en goed gevonden, maar niet altijd prettig luisterbaar vind geef ik het voorlopig een drie.
De mensen die daadwerkelijk geinteresseerd zijn in het genre, horen deze plaat te kennen!

Leuk dit hier tegen te komen, en ik ben blij dat Vaporwave ook in Nederland leeft!
Ik hoop dat er meer zal veschijnen op deze site.

Halfje erbij hoor! Ben weer helemaal gefascineerd door dit kunststukje.