Mariza - Fado Curvo (2003)

Fraaie muziek, maar iets te 'hard' en ongevoelig geproduceerd naar mijn mening. Het mocht iets ingetogener.

Ken je haar debuut al, Herman? Dat album vind ik een stuk mooier.

Nog niet, maar bedankt voor de tip. Zal hem eens opzoeken. Houd me sowieso wel aanbevolen voor fado-tips, want behalve Mariza en Amália Rodrigues ken ik helemaal niets. En van beiden ook maar 1 album...

Cristina Branco (zeker de eerste 3 - 4, w.o. Canta Slauerhoff) ook fraai; dizze Nynke Laverman - Sielesâlt (2004) is Frysk Fado; Ana Moura; Cesaria Evora en Amalia Rodriguez zijn 'old skool'. Mafalda Arnauth ook de moeite. Qua stem en begeleiding (Portugese gitaar) kies een van de cd's van Branco toen ze nog haar (thans ex-)man als begeleider had; tegenwoordig doet Branco aan oversteken (cross-over, ook Joni Mitchell en ik meen zelfs een enkele Sandy Denny of Richard Thompson).

Nooit trappen in een 'tip' van de hotelreceptioniste bij de vraag naar een restaurant/café met live fado; per definitie tourist trap. Vraag locals

Ah, van Cesaria heb ik ook een cd. Maar verder kan ik wel weer even vooruit. Dank voor de tips.

Eind vorig jaar in Portugal een tip gehad voor live fado van een local, maar helaas was ik op de verkeerde dag bij het desbetreffende café. Maar al met al genoeg fado gehoord.

Ooit naar Madeira op vakantie (via Kras), bleek dat de eerste avond aldaar Mariza een (gratis) concert gaf in het park in Funchal. Alleen jammer dat de lokale vertegenwoordiger van hen ons niet daarop had geattendeerd - we zagen dus alleen de laatste 3-4 nummers (wel de moeite waard).

Te veel fado maakt een mens idd streumig

Na het fenomenale debuut Fado Em Mim kon de opvolger alleen maar tegenvallen. Dat doet het dan ook een beetje en dat is geen schande. Deze Fado Curvo werd waarschijnlijk iets te gehaast uitgebracht. Het titelnummer is zo'n nummer dat erg gehaast klinkt. Veel nummers missen net die finesse die de nummers op Fado Em Mim wel hadden. Maar dat wil niet zeggen dat dit een vervelende plaat is, zeker niet. O deserto is zo'n nummer dat ook op de voorganger had kunnen staan, met dat nummer heeft Mariza de flow van Fado Em Mim terug, maar dan is de plaat al bijna ten einde. Maar ze bewijst met Primavera en het korte slotnummer dat ze het in die korte tijd zeker niet verleerd is. 3 geweldige nummers dus op het einde. Ik denk dat wanneer er iets meer tijd was genomen, dat het debuut niet geëvenaard had kunnen worden, maar er wel een stuk dichter bij in de buurt was gekomen.