Perfect live album. In de 70 er jaren heb ik Alquin twee keer live gezien in "Het Arsenaal" in Woerden. Goede herinneringen aan Alquin en de concerten destijds! 4,5*
zo eens in de twee jaar een reactie op dit album, nu ik maar weer s!
lekker plaatje, livesound zit wel dik tegen studiogeluid aan, da's wel positief in dit geval. wat spontaner, levendiger, maar nauwelijks zaalgeluid of rare galm (wat je nog wel s hebt bij live albums)
Ik wilde eigenlijk gaan vertellen dat dit een redelijk live album was van Alquin's eerste carnatie, al vind ik later uitgebracht live materiaal wel wat rijker....
Fantastische live-plaat van een van de beste groepen die Nederland voort heeft gebracht.
Ook nu nog zijn deze mannen live helemaal geweldig.
Op dit live-album wordt de perfectie griezelig dicht benaderd in de toch niet heel simpele epossen The Dance en I Wish I Could.
En Wheelchair Groupie knalt er weer helemaal lekker uit natuurlijk.
Heb hem nog op LP en die klinkt inderdaad nog steeds als een klok.
Verplicht voor iedereen met interesse in de Nederrock-historie.
Geweldig live album, veel betere live registraties van eigen bojemp uit deze periode zijn er niet IMO. Het is een schande dat deze niet ( behoorlijk ) te krijgen is op CD.
Alquin was een beetje het lievelingetje van Oor terwijl men daar gemiddeld niet erg complimenteus was over eigen product (zoals b.v. de Golden Earring mocht ondervinden). Dus bevreemde het wel wat dat de verwachte doorbraak in Engeland en de VS niet kwam. Persoonlijk vind ik ook niet dat ze het niveau van een Traffic haalde, alhoewel ze uit goede muzikanten bestond. Ik vind de eerste helft van deze plaat best wel goed -funky/bluesy-, maar de tweede helft iets minder; 'wheelchair groupie' sowieso wat overgewaardeerd -ik kan ook niets met die tekst. Ik denk dat Alquin een betere band was geworden als ze (net als Fungus) voor de Nederlandse taal hadden gekozen. Alquin kwam net als Traffic (ik ken ook geen 'progrockers' die Traffic goed vinden, dat is blijkbaar meer iets voor 'alternative-classic-rockers') ook een beetje in het niemandsland tussen symfo en (uitgesponnen) rock terecht.
Dit live album onlangs tweedehands aan geschaft op vinyl voor een mooi prijsje. Ik moet zeggen dat de kwaliteit me bijzonder mee valt. Zowel van de opname als van de muziek !
Aan alles hoor je dat er prima muzikanten op het podium staan. De plaat is een beetje dwarsdoorsnede van albums 2, 3 en 4 van de groep, vooral veel werk van het album 'the best kept secret' , ook uitgekomen in 1976. De 'best kept secret' was wat funkier/jazzier dan de voorgaande albums, dat was bijzonder in trek halverwege de jaren 70 en men hoopte op een doorbraak in de VS. Jammer genoeg ging de geplande toer niet door en de band stopte snel hierna, mede door de punk strorm die er raasde. Twee leden zijn toen nog door gegaan met the Meteors, dat was muziek die wel paste in de new wave uit die tijd, maar echte Alquin fans hadden hier niet zo veel mee.
Dit live album zit dus wat op de scheidslijn oude Alquin en de wat meer funkier. Persoonlijk ben ik iets meer van de oude prog Alquin en geniet bijzonder van een nummer als 'the dance' van het tweede album. Verder is het zeker niet verkeerd, ook het lange nummer 'I wish i could' is prima en natuurlijk de enige hit die Alquin heeft gehad 'wheelchair groupie' . Dat nummer heeft tot 2015 in de top 2000 gestaan; bij de eerste editie stonden ze op 850 ! Nu is het een wat vergeten pareltje, maar ik herken dat nummer nog wel uit mijn tienerjaren.
Een goed live album dat laat horen dat Alquin tot de nederpop top hoorde met hun prog/jazz muziek. Jammer dat de internationale doorbraak wat uitbleef (wel in een paar landen in Europa was belangstelling), want de groep verdiende wel meer.