Realm - Suiciety (1990)
mijn stem
5 stemmen
Verenigde Staten
Metal
Label: Roadracer
-
Cain Rose Up (Scream Bloody Murder) (4:05)
-
Fragile Earth (3:40)
-
Energetic Discontent (3:50)
-
Gateway (3:29)
-
Final Solution (3:46)
-
The Brainchild (5:00)
-
La Flamme's Theory (5:04)
-
Dick (3:41)
-
Knee Deep in Blood (3:17)
-
Suiciety (9:43)
-
One More Red Nightmare * (5:16)
toon 1 bonustrack
totale tijdsduur:
45:35
(50:51)
Links
Last.fm
0
geplaatst: 1 maart 2010, 11:55 uur
Dit is niet meer zo energiek als Endless war. De snelheid is eruit gehaald en het klinkt beduidend zachter allemaal. De matige productie plaatst de gitaren op de achtergrond. Het songmateriaal is maar pover. Alleen Energetic discontent is een fijn nummer.
0
geplaatst: 20 februari 2020, 18:11 uur
Wat kunnen meningen verschillen!
Ik vind dit juist ontzettend energiek, technisch verbluffend en er zit echt nog genoeg snelheid in w.m.b., men wisselt prima af. Ik heb wel es dagen gehad dat ik deze plaat maar bleef draaien, zo ongrijpbaar en tegelijk verslavend is het^. Pover songmateriaal? Toegankelijk is anders, maar dat is voor mij geen probleem, ik durf zelfs te stellen dat Realm hier binnen de prog metal een werkelijk uniek en grandioos werkje heeft weten te fabriceren. Matige productie? Ik vind het perfect, het zou een blauwdruk mogen zijn voor alle prog metal platen - waarbij de bas ook es een eerlijke plek krijgt toebedeeld.
Eeuwig zonde dat ze hierna enkel nog een demo hebben gemaakt. Zanger Mark Antoni zou ik trouwens makkelijk kunnen verwarren met Alan Tecchio. En ik gooi er meteen maar even dat laatste welverdiende halfje bij op.
*****.
^ En vandaag dreigt weer zo'n dag te worden.
Ik vind dit juist ontzettend energiek, technisch verbluffend en er zit echt nog genoeg snelheid in w.m.b., men wisselt prima af. Ik heb wel es dagen gehad dat ik deze plaat maar bleef draaien, zo ongrijpbaar en tegelijk verslavend is het^. Pover songmateriaal? Toegankelijk is anders, maar dat is voor mij geen probleem, ik durf zelfs te stellen dat Realm hier binnen de prog metal een werkelijk uniek en grandioos werkje heeft weten te fabriceren. Matige productie? Ik vind het perfect, het zou een blauwdruk mogen zijn voor alle prog metal platen - waarbij de bas ook es een eerlijke plek krijgt toebedeeld.
Eeuwig zonde dat ze hierna enkel nog een demo hebben gemaakt. Zanger Mark Antoni zou ik trouwens makkelijk kunnen verwarren met Alan Tecchio. En ik gooi er meteen maar even dat laatste welverdiende halfje bij op.
*****.
^ En vandaag dreigt weer zo'n dag te worden.
* denotes required fields.
* denotes required fields.