Beatsteaks - Living Targets (2002)

Zeer sterk album. Al van de eerste luisterbeurt is het een voltreffer. En dat van het eerste tot het laatste nummer. Power-rock zoals het moet zijn.
In vergelijk met hun laatste "Limbo Messiah" zitten de songs wat gemakkelijker in elkaar, er wordt meer herhaald waardoor ze veel gemakkelijker naar binnen gaan en meebrulbaar worden. Daarbij zijn de melodieën nog...heu...melodischer.
Persoonlijke favoriet: Soothe me.
4,5*

Erg goed album, van een geweldige band, en een must voor elke (punk)rock liefhebber. Ik vind dit persoonlijk het meest oprechte album van de Beatsteaks.
Een van de hoogtepunten is voor mij Disconnected. Een band die ik toch vooral als een vrolijke, energieke liveband ken laat zich op deze track van een hele andere kant zien. Disconnected is een ingetogen doemnummer, vrij experimenteel, maar ook dat pakt goed uit, vooral het einde zorgt voor kippenvelmomenten. Het lijkt soms wel of alles goed uitpakt bij de Beatsteaks.
Natuurlijk is megahit Let Me In ook een van de hoogtepunten. Toch is dit nummer op plaat niets vergeleken met wat het live is!
Soothe Me vind ik een prachtig nummer en This One, Mirrored en Run Run zijn uitermate geschikt om helemaal op los te gaan. Jammer dat ze deze nummers bijna nooit meer live spelen.
To Be Strong vind ik ook een mooie 'ballad', met een simpele, maar toch sterke tekst.
Summer is het enige nummer op deze cd dat me niet zo kan boeien, maar ik geloof dat de meesten het daarniet mee eens zijn.

Conclusie: Living Targets is een ontzettend goed album, minstens even goed als de andere albums van deze band. De zanger is vocaal erg sterk, gebruikt veel variatie in zijn zang en doet qua stemgeluid denken aan de zanger van Hot Water Music. De raggende gitaren zijn ook erg lekker (en niet alleen maar simpele powerchords zoals bij veel punkrock).
Het album is een goed geheel, en elk nummer op zich is sterk. Stuk voor stuk zijn het meezingers, maar toch blijft de rauwe garage punk/garage/rock 'n roll stijl behouden.

Ik ben fan 5 sterren.