Killer - Broken Silence (2003)

Yzersterke comeback van belgische glory uit de jaren 80
Uitschieters zijn Broken Silence - Crash and Burn - In the Land of the Pharaohs, de andere nummers zijn ook wel ok

Goede Belgische metalband. Het beste lied van deze cd vind ik Time Machine. De rest is ook zeer goed.

Dancing With the Devil is gewoon zaaaaaaalig. Het samenspel van de gitaar met de keyboards en dan die vette two-step drum er bovenop...

Gewoon om te smullen!

Tot nu toe het hoogtepunt in de carrière van deze old school Belgische metalband.
Zowel symfonische invloeden als ijzerscherpe riffs en solo's.
De eerste 5 nummers zijn mijn favoriet.

Na Fatal Attraction uit 1990 kan je deze vijfde plaat beschouwen als hun tweede comeback, want de eerste drie platen waren vroege tachtigers. Fatal Attraction liet een positieve indruk op mij na dankzij het goede samenspel en de toevoeging van een tweede gitarist bij Killer die voordien altijd een trio was.

Op Broken Silence is het vierde bandlid echter geen gitarist meer maar een toetsenist. Gingen de vorige vier albums nooit boven het drie kwartier, krijgen wij er nu opeens vijf en dan krijg ik argwaan want duurt dit album niet te lang? Tot mijn verrassing en tegen mijn karakter in kan ik “neen” antwoorden. Spijts de keyboards blijven ze bijzonder fel en pittig bezig, het is nog altijd klassieke Heavy Metal met een minder rauw geluid maar het klinkt heel mooi en goed uitgewerkt. Ik heb ook dezelfde opmerking als bij de voorganger, de zang van enig origineel bandlid zanger-gitarist Shorty (alias Paul Van Camp) kan beter en drukt soms mijn enthousiasme. Muzikaal staan hier een aantal geweldige momenten / nummers op, bijvoorbeeld Dancing with the Devil en het sublieme In the Land of the Pharaoh. The Run of the Chupacabra is het instrumentale nummer en dat hoor ik altijd graag op een album!

Ok, voor de ouderen onder ons een tip die fel kan smaken, voor de jongeren onder ons misschien weer dat syndroom van “gedateerdheid”. Het kan zijn maar vergeet niet, niets is eeuwig. Of misschien het plezier dat je aan sommige knappe albums beleeft...