The Dandy Warhols - Odditorium Or Warlords of Mars (2005)

nog niets van gehoord, maar als het als hun vorige albums gaat klinken, ben ik benieuwd.

Gezien de lengte van enkele nummers verwacht ik een aantal heerlijke zweverige psychedelische luchtkastelen.

Goeie plaat, al heb ik soms wel de indruk dat ze eigenlijk te weinig ideeën hadden om een album te vullen.

Love Is the New Feel Awful: 4 minuten fantastisch, maar wordt dan veel te lang gerekt
Easy: had makkelijk 3 minuten korter gekunt.
All the Money: een fijn nummer dat gedurende 4 minuten voortdurend nét niet helemaal van de grond komt.
The New Country: een goed idee waar te weinig mee gedaan wordt.
Did You Make a Song with Otis?: een beetje overbodig maar niet vervelend.
Holding Me Up: très Brian Jonestown Massacre, en ook wel fijn. Hier houden ze het wel 7 minuten boeiend.
Everyone Is Totally Insane is een niet onaardig doorslagje van I Am Sound.
Smoke It: single, en veruit beste nummer op de plaat. Instant classic.
Down Like Disco: dit is het soort nummers dat deze plaat nodig had, zeer sterk.
There Is Only This Time: mooi atmosferisch nummer, had een perfecte afsluiter geweest
A Loan Tonight: 12 minuten vrij eentonige onzin. Moet misschien nog klikken.

Stuk-ken beter dan Welcome to the monkeyhouse! Prima plaat; begint erg grappig en verder sluit ik me aan bij de vorige schrijver, zij het dat ik wel weg ben van A Loan Tonight. Als je goed luistert hoor je een geweldige variatie in intensiteit.

Stukken minder dan Welcome to the monkeyhouse juist! Vooral de lange nummers vallen erg tegen. De door mij gehoopte luchtkastelen blijken drakerige nummers waar maar geen einde aan komt. 2,5*.

Ik sluit me aan bij Titan. Dit is verreweg het minste album van de Dandy Warhols tot nu toe.

Een niet grappige intro, vervelend lange nummers waar geen einde aan lijkt te komen en verder wat redelijke tot matige nummers, jammer. 2 sterretjes.

inderdaad minste album tot nu toe. Everyone is totally insane en The New Country klinken wel goed, maar doen je vooral besluiten die oude albums weer eens uit de kast te halen.
2,5*

Als je van de eerste drie nummers geniet van Thirteen Tales is dit album dan de moeite waard?

Maar even antwoord geven op mijn eigen vraag van een half jaar geleden: Nummer 4 t/m 10 zijn best aardig voor dandy liefhebbers maar voegen echt helemaal niks toe als je de 2e en de 3e cd al hebt.

Aardig vijfde album, maar klinkt toch iets te veel als een slappe herhalingsoefening van eerdere successen. Het klinkt ook weinig geinspireerd, maar wat ik ervan heb begrepen wilden ze af van hun platenmaatschappij maar waren ze hen nog een album verschuldigd... Maar goed, all is not lost: catchy nummers zoals 'All the Money Or the Simple Life Honey', 'Everyone's Totally Insane', 'Smoke It' en 'Down Like Disco' maken het album toch de moeite waard. Toch jammer dat de band zich deze keer teveel verliest in te lang doorzeurende nummers (Love Is The New Feel Awful, Easy) die verder best okee zijn, of flauwe fillers (Country Leaver, Did You Make a Song with Otis). Een magere 3*

Oke niet het beste album, maar Holding me Up en Love is the new feel awful zijn toch 2 heerlijke psychedelische knallers of niet dan...
Verder zijn Down like disco en Everybody is totally insane ook leuk, de rest vind ik minder.