Harvey Andrews - Places and Faces (1970)

aanrader voor de liefhebbers van Tim Buckley! Die ik helaas steeds minder goed vind naarmate ik ontdek dat er vele beter zijn dan Buckley zelf, die ik af en toe net te aanstellerig vind. ik kan dan ook maar geen genoeg krijgen van baroque folk, een genre die trouwens nu weer populair is. En terecht want het is veel spannender dan de zoveelste bob dylan alleen op gitaar. Erg leuk idee vind ik al die namen als titels

Met de vergelijking van Tim Buckley kan ik wel een heel eind meegaan. Het klinkt in vergelijk wat directer allemaal en ik vind het ook wel heel erg in die tijd passen. De sound komt in elk geval vertrouwd over als je naar meer van zijn soort- en tijdgenoten luistert en misschien is dat gelijk ook het enige nadeel: je hebt continue het gevoel te luisteren naar iets dat je al lang en breed kent.

De warme sound is heerlijk en toevallig zit ik weer helemaal in een Belle and Sebastian mood en dan hoor je toch wel waar zo'n hedendaagse band ongetwijfeld naar heeft geluisterd.

Mooie tip muziekobsessie!

.. haast niet te krijgen dit ding, dus ik kan er geen oordeel over vellen. Ken alleen "England My England" van de onvolprezen verzamelserie "Fading Yellow", nummertje 8, en daar klinkt-ie niet echt Buckley-achtig, eerder een beetje Tom Rapp (Pearls Before Swine).
Maar bedankt voor de tip, muziekobsessie!