Tangerine Dream - Tyranny of Beauty (1995)

Tangerine Dream wilde met Tyranny of Beauty de aandacht vestigen op hoe het er aan toe gaat in de modewereld. Zo begreep Edgar Froese met name niet waarom modellen voorzien van twee oren met daartussen een stel goed functionerende hersenen lieten gebruiken om over een catwalk te lopen. Uit protest hebben ze een live optreden gegeven van een half uur bij een modeshow in de Verenigde Staten. Tijdens dit optreden liep Linda Spa met haar saxofoon over de catwalk. Voor het hoesontwerp stond eigenlijk een barbiepop gepland, maar dit werd uiteindelijk niet uitgevoerd omdat de groep problemen verwachte.

De muziek op Tyranny of Beauty is erg dynamisch te noemen. Alle tracks zijn in ruim voldoende mate vol gearangeerd. Bij een eerste luistersessie klinkt het erg druk, maar zodra de structuur van de muziek duidelijk wordt is dit mijns inziens goed gedaan. Wel is het zo dat ik echt in de stemming moet zijn om dit album op te zetten. Dit komt waarschijnlijk doordat er voornamelijk up-tempo stukken opstaan. Nergens is er een rustmoment tot dat het Largo van Händel komt. Daardoor blijf ik op 3,5 sterren steken.

Dit blijft een heerlijk album dat nog steeds blijft boeien. Uitstekende tracks en een prachtige bewerking van Stratosfear. Een van de betere uit de jaren '90.

Na het imo uitstekende Turn of the Tides, is deze opvolger toch wat minder. De muziek ligt weliswaar in het verlengde van dat album, maar pakt me gewoon veel minder.
Dat wil niet zeggen dat ik dit geen goed album vind; er staat genoeg materiaal op, om lekker achterover zittend met een goed glas wijn, naar te luisteren.
Het probleem is een beetje, wat Gerard al zei, dat het allemaal wat druk klinkt, zonder dat het in eerste instantie pakt. Na meerdere luisterbeurten, komt daar verandering in, maar het blijft toch niet echt hangen.
Als ik dan toch favorieten moet opnoemen, vind ik Living in a Fountain Pen (zitten erg veel goede en dynamische stukken in) en Bride in Cold Tears zeer de moeite waard.
Overigens vind ik de bewerking van Largo best geslaagd.

Al met al typisch een vorm van een album, waar je zin in moet hebben. Eenmaal opgezet, blijft het ondanks alles, ook best een aangename beluistering, daarom ook de 3,5 die ik er voor geef.

Blijft een boeiend album met een uitstekende opener: Catwalk.
Ook Little Blonde mag er zijn een lekker stevig nummer. Nee dit album bevat in mijn ogen voldoende afwisseling. Maar het is niet TD's beste release. Turn of the Tides is iets beter.

Na de verse berichten hier, dit album weer een keer gedraaid. Het blijft op één of andere manier niet echt plakken. De productie is aan de scherpe kant en het gitaarwerk pakt me nog steeds niet. De rustige tracks mag ik wel graag horen. Wellicht dat ik daardoor relatief hoog zit met mijn waardering. Het Largo in de uitvoering van Tangerine Dream blijft erg mooi en zou dit best wel eens willen horen in een gebouw wat speciaal is ingericht voor klassieke muziek.

Mooi album waar blijkbaar wisselend op gereageerd wordt alhier.

Heel apart! Ik begrijp werkelijk helemaal niets van de lage waardering voor dit album. Ik vind de tracks geweldig, met name ook door een nieuw element hier, het prachtige saxofoonspel van Linda Spa. Dat geeft de muziek juist wel een rustig element vind ik, waardoor het geheel prettig is om naar te luisteren en de melodieën zijn prima. Opener Catwalk is boeiend en Little blond in the park of attractions is ontroerend mooi. De nieuwe stratosfeer is niet opzienbarend maar geen slechte track. Maar dan. De wonder wonder wonder schone afsluiter opeens. Een prachtige, fenomenale versie van (Duitser!) Handels ' Largo uit Xerxes. Tranen in mijn ogen. Werkelijk een adembenemende 5 sterren track die ik totaal verbluft hoorde in de platenzaak de eerste keer . Hoe mooi kan muziek zijn?