Potverdrie, dat wilde ik hier net komen vertellen: en niet zo'n klein beetje ook! Hij zingt als Elliott en hij schrijft als Elliott. Misschien is het album bedoeld als een ode aan de overledene?
Dit is toch wel een indrukwekkende release, zeg. David Pajo, de 'grote onbekende' die op het podium moet uitleggen dat hij in Slint, Tortoise, For Carnation en noem maar op heeft gezeten voordat mensen doorhebben met wie ze te maken hebben.
Dit album is heeft muzikaal inderdaad weinig te maken met bijvoorbeeld Slint of Tortoise, Pajo ontpopt zich als troubadour met 'kleine', rustige liedjes. Soms wordt het een beetje té gewoontjes met teksten als "oh please don't go, oh please come home" en dat soort dingen, maar muzikaal gezien is het altijd net een klein beetje dwarser dan bv. een Burd Early, Neil Halstead of David Poe. Eigenwijs tikkende hihatjes op de achtergrond of een aftandse ritmebox maken de nummers nog even wat kleurrijker. Twee nummers, 'Mary of the Wildmoor' en 'Let Me Bleed' vind ik minder interessant, de rest is zonder uitzondering van hoge kwaliteit. Maar let ook op die finale! Jawel: Pajo grabbelt even in zijn eigen verleden en komt zowaar met een nummer op de proppen dat het preciés in het midden houdt tussen Slint (de gruizige feedback-gitaren) en Tortoise (de onweerstaanbare baslijn).
RUIME 4*, dit album gaat nog veel draaibeurten krijgen.
Paalhaas schreef: Potverdrie, dat wilde ik hier net komen vertellen: en niet zo'n klein beetje ook! Hij zingt als Elliott en hij schrijft als Elliott. Misschien is het album bedoeld als een ode aan de overledene?
Ok, een banlid van nummer 2 in mij top tien die klinkt/een oder brengt als/aan mij nummer 1. *Gaat snel opzoek waneer hij tijd heeft*
Dat klinkt als iets voor mij En verrek, ja hoor, het nummer War Is Dead vind ik zelfs geniaal. Is gewoon 1 lang hoogtepunt. En wat een cv heeft deze man en dan deze richting op durven gaan, knap. Gaat ook op de lijst!
tomthumb schreef: Ik heb gelezen dat het ook aan Elliott Smith doet denken, klopt dat?
Was ook mijn eerste idee na beluisteren van deze plaat.
Eerste luisterbeurt deed het me weinig, maar bij tweede was ik precies al beter mee met de plaat.