Nazareth - Malice in Wonderland (1980)

Bekend zijn met Razamataz, Hair Of The Dog kan je toch geen buil vallen aan een album met de titel Malice In Wonderland. Nou...wel dus.

Waar de jongens van Nazareth op dit album naartoe wilden is mijn een raadsel.

Het is van alles net niks...reggae, AOR een zangeres, saxofoon. en (dat dan wel) een goede gitaarsolo op Talking Bout Love. en Fallen Angel is ook wel leuk.

Dit is niet het Nazareth dat ik graag wil horen.

Jammer dat de heavy rockers hier achterwege blijven, eerst had ik dan ook weinig op met MIW. Van alle minder heavy Naz-albums is deze toch verreweg de sterkste. Goede songs, prima productie en uitvoeringen. Een verborgen parel in het oeuvre.

De productie staat geen heavy rockers toe, daarvoor staan de gitaren te ver op de achtergrond. Sommige nummers hadden met een andere productie steviger voor de dag kunnen komen. Het tweede, derde maar ook het een na laatste bijvoorbeeld, maar ook de zevende. Dit album heb ik uit interesse uit de tweedehands bakken meegenomen en niet met de intentie dat ik het zo nodig mooi moet vinden. Dat refreintje van 'Holiday' zette Nazareth aanvankelijk meteen op achterstand bij mij maar eigenlijk meteen een van de minste nummers. 'Heart's Grown Cold' is dan een klassiekertje weinig anders dan je van hen gewend zou zijn behalve dan de zangeressen. Dat regiment strijkers in een aanvankelijk leuk nummer als 'Fallen Angel' staat me dan meer tegen. 'Fast Cars' met de vibrafoon dat loopt op een bas-riff is wel interessant. Die wordt juist vaak genoemd als minder nummer in Engelstalige recensies die ik eens gelezen heb.