VanDeGriend schreef:
Oftewel Killing Joke zonder Coleman. Haalt t bij lange na niet bij de Killing Joke met Coleman.
Heb als Killing Joke adept dit destijds links laten liggen omdat ik Martin Atkins een ongelofelijke eikel vond toen hij vlak daarvoor tijdelijk in Killing Joke zat.
Beschouwde dit dus ook alsof hij de veroorzaker was van het uiteengaan van Killing Joke omdat hij 2 bandleden en 1 ex bandlid van KJ meenam naar Murder Inc.
Was natuurlijk onzin, bleek achteraf.
Nu uiteindelijk via VanDeGriend dit album te pakken gekregen en deel uiteraard zijn mening.
Wel grappig dat deze muziek uit '92 soms het geluid laat horen wat Killing Joke anno hun laatste 2 albums speelt.
Het typische gitaargeluid van Geordie is soms weer om te smullen, maar het is het over het geheel genomen, allemaal net niet. De eerste 4 nummers zijn goed te pruimen, met name de titelsong vind ik echt geweldig, met name door de zang in Schots accent. Daarna gaat de boel mij snel irriteren, met name door de zang en en het niet strak houden van de nummers.