Wire Train - ...In a Chamber (1984)

Ik las op een weblog: 'Bono called In A Chamber the best album of 1984'
Ik ga Wire Train eens even checken dus...

Zo gezegd zo gedaan. Zo uit mijn hoofd geen idee wat er allemaal is uitgekomen in 1984, maar beste plaat van het jaar is toch een behoorlijke titel. Dat Bono dat destijds vond kan ik me (als ik me in hem verplaats voor zover dat mogelijk is ) toch wel een beetje indenken. De muziek heeft qua spel van voornamelijk bas en drums hier en daar wel wat weg van de vroege U2, de gitaar iets minder, qua zang vind ik Bono beter en ik vind de oude U2 albums een stuk overtuigender. De nummers op dit album zijn ook een stuk poppier dan U2 destijds was. Niettemin staan er zeker wel een aantal lekkere (lees: 'catchy') nummers op deze plaat, zoals de opener I'll Do You, die me ook wel aan de vroege INXS doet denken, Everything's Turning Up Down Again, Like dat toch wel een echt new wave sfeertje draagt en Chamber of Hellos. Na het zesde nummer stort de boel nogal in. I Gotta Go doet me dan vervolgens denken aan oude Duran Duran nummers en de afsluiter Love Against Me is het absoluut niet waard om een album af te sluiten, maar hadden ze beter gewoon weg kunnen laten.

Al met al geen hele slechte plaat. Er staan zeker wel een paar nummers op die ik pakkend genoeg vind om vaker te draaien, maar het is geen album dat ik vaak in zijn geheel zal draaien. Het is me daarvoor over het algemeen wat te poppy en te gladjes.
Wel ben ik ervan overtuigd dat deze plaat een flink aantal mensen meer zou kunnen boeien dan hij mij doet, althans wat betreft mensen die van jaren 80 pop-rock houden. Dus ga gewoon luisteren. (Voor een 'luisterlinkje' kun je me altijd pm-en )

Op hun myspace staat trouwens UK als land, maar ze zijn volgens mij opgericht in de VS, dus wat hierboven staat klopt wel.

Dat eerste nummer, I'll Do You is vast een hit geweest, betrapte mezelf erop dat ik er mee in mijn hoofd zat de dag nadat ik deze plaat een paar keer had gedraaid... Tweede nummer is echt wel een lekker nummer, behalve jammer dat het refrein zo... zo... het doet me denken aan een up-tempo nummer van Spandau Ballet, Fight for Ourselves ofzo, waar ik niks aan vind. Jammer, verder een erg sterk nummer, lekker soundje.
Verder heeft deze plaat toch een wat te poppy geluid voor mij, waarmee de band trouwens niet echt onder doet voor de wat bekendere jaren 80 bands zoals Duran Duran e.d. en ook wel wat doet denken aan de vroege INXS, maar goed ik val in herhaling geloof ik...