Circle II Circle - The Middle of Nowhere (2005)

Kleine tegenvaller, het album is licht overgeproduceerd en de songkwaliteit is iets minder als op het debuut

IK vind de cd best goed, lekker rustig en sfeervol.
Nummer 11 gaat wel, ben niet zo van live-muziek.

Goede CD en precies in het straatje van de Savatage albums waar Zak Stevens op meezong.

Het mindere broertje van Savatage. Dat Zachary Stevens de ruigere kant van zijn voormalige broodheer hoog in het vaandel heeft spreekt wat mij betreft in zijn voordeel. Echter de beste man ontbeert de compositorische kwaliteiten om nummers te schrijven die zich in je hoofd nestelen. Met man's zang kwaliteiten is niks mis maar het songmateriaal is relatief saai. Elke song klokt 5 minuten of meer, het is dan zaak om de boel spannend te houden door creatieve overgangen, een versnelling hier of daar, of simpelweg wat inventieve details toe te voegen. Weinig van dat alles op The Middle of Nowhere. All That Remains is de prijspakker, zwaar, bombastisch en een fraaie groove. De overige tracks bevatten hier en daar wel een aantal fijne riffs maar het geheel sleept zich voort zonder indruk te maken. Met opvolger Burden of Truth zou Stevens zich enigszins revancheren, zonder direct een topper af te leveren. The Middle of Nowhere is een aardige powermetal plaat maar weet zich wat mij betreft in weinig te onderscheiden van andere bands uit dit genre.