Orthrelm - OV (2005)

Minimalisme×Grindcore=Orthrelm
Nog nooit zoiets gehoord. Erg interessant. Zeer experimenteel --> Niet voor iedereen!

heel erg vet...

[knip]

... de titel van dat nummer..
wekt desalniettemin mijn interesse. toch even zoeken..

Pfff wat een bittere pil is dit zeg, Ik kan niet zeggen dat ik in een keer verkocht ben, ik ga mee een beetje storen aan het 7 minuten durende intro alleen maar dat zelfde riffje. Het experiment spreekt me zeker aan maar ik denk dat ik me nog een paar keer op deze plaat moet storten.

Ik heb hier echt geen hoog cijfer voorover.Miscchien snap ik het niet. Maar 1 nummer van driekwartier is noig best te doen, mar laat re dan wel een kleinbeetje afwisseling in zitten. dit is in mijn optiek niets meer als het eindeloos herhalen van een aantal riffs, ja zo krijg ik ook wel 3 kwartier vol. 2*

Tja, het is een tameljk complexe plaat. Op het eerste gezicht lijkt het inderdaad eindeloze herhaling, maar in feite gebeurt er ontzettend veel. Maar eer je dat gaat merken ben je al een paar luisterbeurten verder. Ik vind hem in ieder geval nog met de keer dat ik m draai beter worden

wooooooww.....
kben een beetje sprakeloos, ik weet niet wat ik hierover moet zeggen..

Ik weet het eigenlijk ook nog steeds niet. Ik vind het eigenlijk heel erg goed en heel erg slecht tegelijk. De eerste 5 minuten dat ik dit album op heb staan moet ik me enorm inhouden om 'm niet meteen weer af te zetten, maar namate dit gefreak langer op je brein inwerkt wordt het steeds interessanter om naar te luisteren.
Soms is het dan zelfs jammer dat de plaat slechts 45 minuten duurt, hoewel dat eigenlijk veel te lang is. Ik zal 'm dus ook nooit 2x na elkaar opzetten.

Het eerste kwartier is doorzetten geblazen, maar daarna wordt dit echt een hele interessante plaat. Bijzonder fascinerend, kan niet anders zeggen dan dat het een beetje verslavend werkt. Ik moet me op een of andere manier altijd wel even op een nieuwe luisterbeurt voorbereiden, want soms heb je de neiging, zoals HammerHead als zei, om em na 5 minuten alweer af te zetten. Zo moet het (er) in het hoofd van een autistische adhd'er ongeveer uitzien/klinken.. 3,5*

Erg interessante release dit. Ik begin voorzichtig (omwille van dat eerste kwartier) met 3*

Toevallig heb ik me er vandeweek nogmaals aan gewaagd maar ik red dit echt geen drie kwartier. Ik kan best een stoodje hebben, maar dit is mij wat te veel van het goede. Misschien moet ik hem eens van mij I-pod halen en gewoon op det stereo laten knallen. Maar voorlopig blijf ik het een redelijk saaie plaat vinden. Ik denk dat dit echt zo'n love it or hate it plaat is.

Hmm...mijn eerste luisterbeurt van dit plaatje.. En ik moet zeggen, ben best wel onder de indruk. Orthrelm is wel zo'n band die maar 1 op de 1000 mensen kan waarderen (bij wijze van..) maar als je openstaat voor onconventionele minimalistische sound staat je heel wat te wachten...
Kan het vooral waarderen omdat die gasten het ook nog live kunnen spelen...

Ik heb dit zojuist voor de eerste keer in haar totaliteit gehoord, en ben echt onder de indruk! heel langzame themaverschuivingen dat de muziek soms bijna lijkt stil te staan, waana het heel trippy weer versnelt.

WTF echt serieus, dit is 1 van de meest bizarre abums die ik ooit heb gehoord en tis me niet gelukt om hem in 1 keer uit te zitten. Toch wel 3 sterren voor orginaliteit en het heeft ook wel iets gaafs.

Het is jammer dat er in de tweede helft van het nummer véél meer gebeurt. Veel luisteraars zijn na 20 minuten al murw gemept en merken het niet eens meer op.

Ik kan deze plaat maar niet vinden, ook al ben ik meer dan ooit geinteresseerd.
Kun je dit met iets vergelijken?

Niet echt nee. Dit album is overigens eenvoudig te krijgen op de betere p2p-netwerken hoor (PM maar als je geen idee hebt waarover ik het heb).

Heb deze overlaatst op plaat aangeschaft, en ik weet nog altijd niet wat ik ervan vind. Dit is zeer bezwaarlijk mooie muziek te noemen, maar aan de andere kant is het enorm intigrerend om mee te zweven.
Misschien een tip: als het kan, koop hem op vinyl, veel beter geluid en als je geen zin hebt (zoals hammerhead hierboven al zei) om het eerste kwartier te doorworstelen, dqn leg je gewoon side two direct op.

En na 30 minuten wordt het ineens heel toegankelijk, of nou ja, het is maar waar je het mee vergelijkt natuurlijk. Vergeleken met het voorgaande dan dus. En dat is na anderhalve minuut ook wel weer voorbij.

Gave plaat iig
Hypernerveus, maar indrukwekkend.
2x achter elkaar is misschien inderdaad niet zo aan te raden. Dan droom je volgens mij alleen maar van piepjes naderhand. Doet me denken aan mijn tetris-verslaving-periode. Toen droomde ik van vier aan elkaar vastzittende vierkante blokjes

haha...

ik zou liever over dit dromen dan over vier aan elkaar zittende blokjes

Wat een nummer zeg. Inderdaad zeer experimenteel, maar dat vind ik meestal wel interessant. Na een tijdje gaat het echt doordringen en raakt de melodie eigenlijk steeds meer op de achtergrond, waardoor de variaties sneller opvallen, omdat dat ritme veranderd wordt.

Ik ga dit eens luisteren, ik ben wel benieuwd door al die reacties en of ik er in 1 keer door heen kom.

Dit is dus echt raar!!!!

Vind je het mooi? Ik heb de plaat destijds meedee malen geprobeert maar ik kan er helemaal niets mee. Dit gaat mij echt te ver en is te ver vewijderd van van wat ik onder goede muziek versta.

Ik ben er na 20 minuten mee gestopt, ik kreeg enorme koppijn!! Het is heel de tijd hetzelfde riffje met af en toe een variatie er in, knap van de drummer dat hij maat kan blijven houden!

Ik vlieg werkelijk door de eerste 20 minuten heen, ik snap het probleem niet zo Luister hem nu voor de eerste keer en ben tamelijk overdonderd. Geweldig dit. Er zit zo veel meer verborgen in de schijnbaar eentonige stukken!

Begint na 12 jaar het kwartje dan eindelijk te vallen? ik kwam hem tegen op een oude back-up schijf. En zette hem eigenlijk uit nieuwsgierigheid weer eens op. Meer onder het motto van 'dit was toch die plaat die 'iedereen' op MuM zo goed vond behalve ik
Wat schetst mijn verbazing?! ik heb de plaat in één zucht afgeluisterd, dat is me nog nooit eerder gelukt, elke keer als ik hem even stop zette om wat anders te luisteren kwam er een drang en nieuwsgierigheid naar naar de rest van de plaat. Ik hoor de diepere lagen nog steeds niet, ik hoor nog steeds geen enkele verborgen schat op deze plaat. Het is met name het minimalisme wat me zo aanspreekt, met eigenlijk niets meer dan een simpele drum en één gitaar dit muziekstuk maken is knap. Hypnotiserend is denk ik het juiste woord. Hij staat op mijn USB stick voor in de auto morgen.