Eén van de meest ondoordringbare, kakofonische, monolithische en ronduit gestoorde noise-platen sinds Lou Reeds Metal Machine Music. Liefhebbers van The Dead C kunnen hier vast wat mee. Vergeleken hiermee is hun hoog gewaardeerde IIIrd Gatekeeper een vrolijk popplaatje, of in ieder geval toch een toonbeeld van 'binnen de lijntjes kleuren'. Een kleine 80 minuten van dit soort onpeilbare krankzinnigheid is me toch net even wat te veel van het goede, maar dit is wel een trip van jewelste.