Humble Pie - In Concert (1996)

Beter, harder en met nog meer soul dan ''Rockin' The Fillmore''. Tel daarbij de meer uitgebreide tracklist en de ruil in mijn top tien is compleet

"Now we didn't come to the West Coast, we didn't come to the West Coast to play no thin, thin rock yeah. We came to Frisco, like I said last night, we came to Frisco to play some FINE, FINE MOTHERBITCHIN' ROLLIN' "

...


"Alright-alright-alright-alright, get down, get down, get down"

Mocht je Rockin The Fillmore kennen, echt, dat is niks vergeleken met deze bootleg. Frampton ''out'', Clempson ''in'' en dat heeft de band zeker geen kwaad gedaan. Weg met de lieve gitaargeluidjes, voortaan was het hardrock, bluesrock, funkrock... Alles eigenljik, zo lang het maar luid was.
Marriott heeft hier de vorm van z'n leven, normaal ben ik al verkocht als ik hem hoor maar hier haalt hij echt een abnormaal bereik. Man, die kerel was dynamiet, ongelooflijk, wat een Soul, 200% en op deze plaat 600%.
Luister naar Honky Tonk Woman en de rillingen lopen over je rug. En dan die drums er over heen...
Oh ja en ook nog hier en daar de fenomenale aanvulling van de Blackberries: Clydie King, Venetta Fields en Billie Barnum. Een fantastische zet om die erbij te halen en ze passen wonderlijk goed bij het zware geluid.

Al met al, met toch wel een grote pas, mijn favoriete live plaat

wel een heel goede plaat maar toch is Fillmore wat beter. En KBFH is trouwens geen Bootleg maar een gewoone release

Het was echt een bootleg, oorspronkelijk als radio-uitzending, later in het bootleg-circuit. Pas in 1996 werd dit officieel op cd uitgebracht. Het concert zelf kende ook veel meer nummers: ''Rollin' Stone'', ''Black Coffee'', ''Stone Cold Fever'' o.a. en de track-volgorde is ook door elkaar gegooid. Alles is later ge-edit.
Wat Fillmore betreft, tja smaken verschillen he. Ik heb zelf meer met de Pie zoals die was nadat Frampton aftaaide en Clempson erbij kwam.

Psies, gelukkig wel ! Bij mij is het dus net andersom eigenlijk. Clem kan gewoon niet voldoende tegenwicht geven aan "the ol' tosser" en de karakteristieke stem van Ridley, die zo belangrijk was voor het groepsgeluid mèt Frampton, wordt volkomen weggedrukt door de Blackberries. Dit is gewoon de Mariott show en ondanks het feit dat ik hem een uniek talent vond hebben mist het de meerwaarde van de eerste bezetting. Ik heb deze CD wel in de kast maar ik vrees dat er een heel dikke laag stof op zit..........

Ik had een paar jaar geleden al eens "Natural Born Bugie" gehoord, en ik was destijds niet erg onder de indruk. Onlangs zat ik op Youtube te surfen, en kwam ik "I don't need no Doctor" tegen, en dat vond ik een erg gaaf nummer. Daardoor ben ik wat verder gaan graven, en ben ik op zoek gegaan naar nog meer Youtube-filmpjes van Humble Pie. Zodoende kwam ik op het idee om deze CD te bestellen. Ik zal vast nog wel meer CD's van Humble Pie bestellen, maar ik weet nu al dat deze CD mijn favoriete Humble Pie CD is. Ik heb de klassieker "Performance - Rockin' the Fillmore" ook, maar ik vind deze CD wel beter. Deze CD is gewoon wat harder, en dat vind ik juist een pluspunt. De eerste paar nummers, hakken er gelijk vet in. Jaja, ik hou wel van dit soort ongepolijste, eerlijke ruwe opnames. De eerste paar nummers zijn bijna pure hardrock! Echt te gek! Steve Marriott heeft op deze CD een te gekke strot, en zijn zingende aankonidigingen vind ik super! De Blackberries geven eigenlijk wel wat kleur aan de zang, en dat vind ik wel ok. Mijn favoriete nummers zijn "Four Day Creep", "Hot 'n' Nasty", "I don't Need no Doctor", "Up Your Sleeves" en "C'mon Everybody".

Qua pure rock is dit echt dé Pie plaat inderdaad (of Marriott plaat meer nog, inderdaad), vind ik ook. Geen gezeik, raggen. Die versie van Honky Tonk Woman... Ook leuk als je bedenkt dat ze vaak gewoon voor een andere band moesten openen, krijg je zoiets over je heen . ''Performance'' is dan veel meer left-field.
Het idee om de Blackberries toe te voegen vind ik trouwens een gouden greep, Marriott had dat van de Ike & TIna Turner Revue. Geeft echt een stevige boost aan alles, Road Runner bijvoorbeeld

Ik ben inderdaad meer te vinden voor de rock-nummers van Humble Pie. Bij deze wilde ik ook even het volgende melden. Ik heb onlangs bij Bol een live album van Humble Pie getiteld "Up Your Sleeves" gekocht. Ik vond het een beetje een miskoop, omdat die CD eigenlijk gewoon dezelfde opnames zijn als bovenstaande CD, maar de volgorde van de nummers is daarop veranderd, en dus ook verkeerd. Alleen als je echt alles verzameld van Humble Pie dan is die live-CD pas een aanrader. Bij de beoordelingen staat dit inmiddels ook vermeldt.

Geweldig met covers van oa The Stones en Ray Charles, afgewisseld met eigen werk.

Smerig bluesrock gemengd met gospel en soul.

Beter dan dit, is bijna niet mogelijk.

Wat vinden jullie dan van de BBC Peel Sunday Show opname van 9 september 1970.
De uitvoering van "Walk On Gilded Splinters" die daarop staat (18:38 minuten) vind ik geweldig!

En Tondeman heeft helemaal gelijk als het gaat om Marriott, die man verdient echt een veel hogere plaats in de rocklist pikorde!

Zo dik dattik 'm niet meer kan vinden ......

Dit monster heet tegenwoordig Hot 'n' Nasty - Rockin' The Winterland, kompleet met Rockin' The Fillmore lettering. Als Marriott liefheber moet-ie natuurluk wèl in de kast hebben staan ......... dus maar besteld.

En holie fok....... wat een lekkere riemaster zeg ....... even herwaarderen dan maar !

Jeetje, wat een lage score voor de live-plaat.

Zo, ik heb even de alternatieve titels ingevuld. Deze liveplaat is namelijk onder heeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeel veel namen uitgekomen. Recentelijk nog op dubbelvinyl onder de naam Winterland 1973. Dit om mensen te waarschuwen, dat ze het niet dubbel in huis halen.

Al is een dubbel-lp wel leuker dan zo een budget King Biscuit-cdtje. Maar een ieder voor zich natuurlijk.

Pffft wat een enorme drive en power. Heerlijke cd, alleen mijn huisgenoten zijn een andere mening toegedaan. Tja....deze mag en kan echt niet op standje zachtjes. De nummers worden met veel passie en overtuiging gebracht, mooi dubbel gitaarwerk en Marriot is uitstekend bij stem. Echt genieten. Ook de Fillmore box is prachtig, dit is misschien een heel andere koek, hij smaakt net zo lekker... Soms moet je niet kiezen, maar van beide genieten.

Foutje ! Bedank Vos Reinaarde !

Had 'm vandaag weer eens in de spelert en werd volledig meegezogen. Voor mijn papillen gaat het hier en daar nèt even te veel over de top en Hot 'n Nasty gaat ten onder in het ( toegift ) geweld, maar on zie hool is het een viering van Rock & Soul zoals het bedoelt is ( het wordt hier en daar bijna een kerkdienst ) en die daar live in de zaal geweldig geweest moet zijn.

Enniwee: heb de waardering nu echt aangepast.