The Don't Touch My Croque-Monsieurs - Ruimtemissie: Schruimtemissie (2010)

Zowel qua stijlvormen als conceptuele samenhang kun je dit album beschouwen als een 'proefvlucht' (hier astronauten, daar piraten) voor de onvolprezen opvolger 'Beste. Stuurlui. Ooit'. Bepaalde tekstfragmenten komen b.v. daar in een beter uitgewerkte context weer terug. Hun unieke en onnavolgbare stijl diende zich hier b.v. het nummer 'That's What She Said' echter al aan.

Maar bij nadere beluistering toch wel erg energiek en spontaan. Het is genieten van de strakke interactie van de 4 onmiskenbare & unieke (muziek-)persoonlijkheden (Abel:zang, Kaj:gitaar, Rowan:bas & Papalino:drums) en de fantastisch aan elkaar gearrangeerde stukjes(/liedjes) die deze fijne puzzel maken. Punky, maar ook lekker speels en eigenlijk met niets te vergelijken.

de buitengewoon sterke albumnaam, de groepsnaam en jouw enthousiasmerende stukjes maken dat ik eens ga kijken of ik dit spul mijn oren in kan krijgen. dank brandos

Ja zaafhun "Beste Stuurlui Ooit" beschouw ik als één van de beste platen die in Nederland na 2000 zijn verschenen, maar bij Nederlandse media en publiek zit er een vreemde blinde vlek in het gebied tussen de 'Universal-stal', de piratenfestivals en de 'Excelsior-troeteldieren'. Authenticiteit wordt in ons land meestal niet zo beloond. Copy cats als Herman Brood (...onze eigen Johnny Thunders) doen het meestal beter, er worden zelfs academies naar vernoemd.