Amon Düül II - Tanz der Lemminge (1971)

Zolang het instrumentaal blijft, kan deze band weinig fout doen, maar als er vocalen opduiken wordt het heikel.

Transistor is daarom mijn minst favoriete nummer van deze plaat.
The Marilyn Monroe Memorial Church kabbelt wat te veel.
Voor de rest een prima plaat, die hier en daar aan Zappa doet denken.

Een zeer fijne, psychedelische gitaartrip vol geweldige stukken muziek, maar waarbij af en toe de focus mist en het kabbelgehalte net te hoog wordt. Syntelman's March of the Roaring Seventies is inderdaad het hoogtepunt - de titeltrack zegt eigenlijk genoeg. Niet de beste van Amon Düül II, maar liefhebbers van de band zou ik deze zeker aanraden.