Misfits - Misfits (1986)

Schitterende verzamelaar waar je als liefhebber van Hardcore/punk muziek eigenlijk niet om heen kunt.Ach eigenlijk alles van de Misfits in hun eerste periode,met Glenn Danzig in de gelederen is geweldig,al zijn er ook mensen die dit door de soms matige geluidskwaliteit en/of productie niet zo waarderen.
Zelf vind ik die soms wat rammelende sound juist een pluspunt,de muziek van de Misfits klinkt daardoor juist heftiger en bijtender dan van veel andere punkbands.En de grimmige vocalen van Glenn Danzig maken het vervolgens helemaal af.
Collection 1 bevat vanzelfsprekend veel nummers van Walk Among Us (1982) en Earth A.D. / Wolfs Blood (1983) maar ook staan er singles en songs van EP's zoals Die, Die My Darling,London Dungeon,Where Eagles Dare en Bullet die destijds bijna niet meer aan te komen waren maar wel tot het beste behoorden wat het viertal (zullen er ook weleens meer of minder geweest zijn) uit Lodi,New Jersey heeft uitgebracht.
De laatste vijf songs zijn wat meer trash en ook sneller en stammen allemaal van Earth A.D. / Wolfs Blood .
De teksten refereren bijna allemaal naar horror en oude science fiction films vandaar dat hun sound ook vaak horror punk werd genoemd.Het belangrijkste was echter dat vrijwel alle nummers van de Misfits een aanstekelijke hook of riff hadden,plus nog een hoog meezing gehalte,en dat maakte hun muziek (voor mij in ieder geval) onweerstaanbaar.Het beste voorbeeld is wat dat betreft het briljante Skulls,dat ook nog eens door de Lemonheads werd opgenomen.
Derhalve een fantastische verzamelaar,waar ook nog een deel twee achteraan kwam,die de volle vijf sterren verdiend.

Dit is inderdaad al een hele complete Misfits verzamelaar zoals hierboven is beschreven.

Destijds baalde ik wel als een stekker dat 'Last Caress' er niet op stond. Maar er is nog een deel 2 waar nog meer meuk op staat uit de jaren van de band waarin Glenn Danzig voorganger was.

Uiteraard heb ik de band leren kennen via Metallica 's 'Garage Days Re-revisted' dus vandaar het chagrijn dat ik hier alleen 'Green Hell' terugvond.
Naderhand ben ik natuurlijk veel meer liefde gaan voelen voor de postpunkballade 'London Dungeon' en het swingende 'Teenagers From Mars' en natuurlijk het beukende 'Death Comes Ripping'. Wat sinds lange tijd mijn absolute topfavoriet van dit orkestje is.