Armageddon Project - Thirteen Upon Mankind (2013)

Het is eventjes wennen, AP aan de trommels, maar uiteindelijk is het toch best lekker. Ondanks dat het niet de gebruikelijke stijl is van AP, blijft de sound toch herkenbaar. Vooral K-Hole... en Thirteen... zijn vrij duidelijk eruit te vissen. Die smerige rauwe sound doet 't 'm.

Die eerstgenoemde opent meteen al met dat typische geluid, die zoemende brommende toon. Qua kicks en ritmisch is het vrij drastisch verandert, een stuk chaotischer. Best tof om eens te horen. De melodie bestaat uit gierende digitaal-klinkende synths die heen en weer vliegen, om maar eens een beschrijving te geven. Helemaal geen verkeerd nummer.

Bij 'Yet Did Dare' krijg ik bij de intro een beetje een zomers beeld voor me door die lome melodie, hoewel die fluitketel erbij dat weer een beetje probeert te maskeren. Had overigens best achterwege mogen blijven, want na enige tijd wekt hij best wat irritatie op. Verder is het kick/snare patroon wat duidelijk/minder complex. Wil niet zeggen dat hij slechter is, iets minder experimenteel misschien, maar de stukjes met die rollende kicks zijn wel erg fijn.

'Thirteen Upon Mankind' bevat opnieuw zeer herkenbare sounds, waar ik met name doel op die schorre Brostep-achtige laag. Lijkt zich erg moeilijk voort te bewegen, maar juist daarom ook wel weer aangenaam.

Helemaal geen bezwaar op dit EP'tje, maar ik hoop niet dat dit de nieuwe sound gaat worden van AP. De dubbeltracker op Industrial Strength van een half jaar geleden was in mijn ogen een heel pak sterker dan deze. Gewoon normaal beuken past beter bij dit duo (of produceert Matteo tegenwoordig in z'n eentje?).