Trust - A L' Olympia (2009)

Met uitzondering van een aantal albums in de vroege jaren tachtig is Trust overwegend een viermansformatie geweest, waarbij frontman en zanger Bernard “Bernie” Bonvoisin en gitarist Norbert “Nono” Krief het vaak aan de stok kregen met elkaar, twee kemphanen op een erf.

Ik had er ook niet op gelet maar op het voorgaande studioalbum 13 à Table bestond de line-up uit zes muzikanten, opnieuw een tweede gitarist maar ook ene DJ Deck, aka Bruno Le Goff. Deze laatste speelt ook mee op deze dubbelaar met opnames van 4 december 2007, het jaar waarin Trust zijn dertigste verjaardag vierde.

Geef toe: met zijn 23 nummers in twee uren en één kwartier én een overvloed aan nummers van hun eerste periode, i.e. 1977 tot en met 1984, is dit een album om aanvankelijk bij te likkebaarden ondanks de vaak – in mijn ogen en oren – ongelukkige tussenkomsten of scratches van DJ Deck welke het rumoerige publiek ook niet altijd kan waarderen tot het punt dat zanger Bernie hen tot de orde roept. Voor wat het waard is, ik vind dat scratching ook overbodig, maar wie ben ik? Ik ben het wezen dat graag albums hoort waarop het vooruitgaat, zoals het spetterende einde met Bosser Huit Heures (hier afgekort) en de klassieker Antisocial (nog geleend door Anthrax).

Meerdere versies zijn beschikbaar waarvoor ik jullie verwijs naar Discogs: Trust - A L'Olympia | Releases, Reviews, Credits | Discogs. En voor wie de taal van Molière machtig is, presenteer ik u nog een review op een uitstekende website qua Franse Rock en Metal: TRUST : TRUST A L'OLYMPIA (2009) - fp.nightfall.fr. Nog altijd heb ik het gevoel dat hier veel meer in zat (met veel minder of liefst geen scratching). Toch '”mijn” vier.

De 2cd/2dvd box met audio en video van dit concert èn een dvd van het Rockpalast concert van juni 1982 als bonus is nu voor een prikkie te koop. Dat scratsen mag van mij ook wel weg gelaten worden. Voegt niks toe maar de muziek blijft gelukkig overeind. En dat Rockpalast concert blijft ook geweldig met een gretige band met op drums Nicko McBrain die kort daarna naar Iron Maiden zou overstappen.