Keel - The Final Frontier (1986)

weet niet eens meer hoe ik er aan kom...
maar het is AOR cliche op cliche...

2*

Als puber kocht ik de verzamelaar "Soft Side of Hard Rock" een plaat vol met rockballades. Handig om in huis te hebben voor 't geval er nog eens een leuk meisje bij me over de vloer zou komen.

Eén van de songs op die compilatie was "Tears of Fire," zoals de titel al doet vermoeden een tranentrekker; eentje van de meest clichématige categorie. Maar als tiener was dat natuurlijk precies waar ik behoefte aan had.

Iedereen maakt wel eens de denkfout dat als je 1 liedje van een bepaalde band mooi of goed vind, dat dan de hele plaat wel OK zal zijn. En zo kocht ik dus ook deze elpee voor een paar gulden.

Misschien is Bighead ook via die ingang bij Keel terecht gekomen?

Gelikte spandex-rock in het straatje van Kiss, dat is wat er op deze plaat staat. De meest geslaagde track is tevens de kortste; Nightfall is een aardig akoestisch deuntje.

Het tweede album van Keel waar Gene Simmons van KISS achter de knoppen zat en inderdaad is het geen hoogvlieger. Ik dacht destijds dat alles waar Gene zich mee bezighield stond voor kwaliteit, inclusief de speelfilms uit die tijd. Wat overblijft is een 13 in een dozijn album met een zanger die constant lijkt te stikken in een stikje kip. Misschien 3 songs die de moeite zijn en de rest is het luisteren niet waard. Dit geldt trouwens voor alle albums van Keel.

De band Keel is misschien niet zo heel bijzonder. Maar Keel himself heeft best een goede stem.

Iron Horse is een ander bandje van hem, die ik best tof vind.

Het is inderdaad niet veel soeps, wel wat beter dan de eerste twee draken van albums.