Bow Wow - Glorious Road (1980)

We're No 1" klinkt het liefelijk, catchy Japanstalige popmuziek met wat Engelse zinnen en een hardrockgitaarsolo erin.
Op z'n tijd wel leuk vind ik en dezelfde formule in het vlotte "Summertime" compleet met koortjes enzo.
"Sad Girl" is wel erg flauw, alsof ze het erom doen maar "Being Night, Play and Continue" gaat in de 2de versnelling met Bow Wow opperhoofd Kyoji Yamamoto die lekker los gaat, een virtuoze en swingende songs is het.
Doordachte meligheid en studio-foefjes in "As for Wanting Just You", handgeklap met nog een redelijke solo het past wel in de gehele context van deze plaat.
Maar het nivo gaat omhoog, want een bombastisch Survivor-achtig intro gevolgd door melodische up-tempo hardrock dat is "Search Light", echt goed is dit !

Tot dusver een vermakelijk album, maar het is niet echt hardrock en ook niet puur popmuziek.
Volgens mij alleen voor de Japanse markt gemaakt waar dit waarschijnlijk wel verkoopt maar daarbuiten zijn deze albums van Bow Wow (uit de periode 1978-1980) vrijwel onbekend.

De volgende 2 songs laten hun hardrockroots vrijwel volledig horen zonder dat het chlichematig wordt, veel melodie en ijzersterke refreinen in track 7 en spacey-keyboard geluiden in track 8.
Veel koortjes in het zoete "Sky Diver" met niet al te subtiel de keyboardgeluidjes erin gemixt en een redelijk ruig einde.
Snelle rock'n'roll in track 10 dit keer niet gezongen door Kyoji.
Het instrumentale titelnummer dendert lekker door met vrijwel constant gesoleer, maar toch meer melodieus als heavy.
De afsluiter houd het midden tussen een slaapliedje en een ballad, de titel zegt het al want "Love Me Tender" wordt er letterlijk gezongen.

Vond dat andere album van ze uit 1980 "Telephone" die hiervoor uitkwam toch iets sterker, 0,5 ster minder als die dus 3,5 ster.