Grave Digger - The Last Supper (2005)

Dit zegt niks over hun albums maar ik vindt de covers altijd wel vet !

De eerste helft van het album is redelijk sterk. Songs als Last Supper, Hell To Pay, Soul Saviour en Crucified zijn zeker niet minder dan de songs op de voorgaande paar cd's. (ik vind ze zelfs wat beter dan het materiaal op de voorganger, Rheingold). Hundred Days vind ik dan wel weer een misser van formaat. Maar mensen die de vorige cd's goed vonden (vanaf Hearts Of Darkness) zullen met deze ook goed uit de voeten komen. Degelijk. 3.5.

Is inderdaad ook een erg mooie cover, net zoals de nieuwe cd, Liberty Or Death.

Het paasverhaal en metal een wonderlijke combinatie. Of toch niet? Het is een hartverscheurend verhaal uit de Bijbel. Het lijkt mij voorstelbaar dat Jezus het uit wilde schreeuwen wat hem werd aangedaan. Met dat in gedachte kan ik mij goede voorstellen dat Jezus prima zijn frustraties kwijt had gekund in en potje stevige muziek. Daar sluit dit album naadloos op aan. In een uptempo versie komt het Bijbelse verhaal voorbij. Het is even iets anders dan Johan Sebastiaan Bach met de Matthtäus Passioan, maar niet minder gemeend. De Jezus figuur op dit album ondergaat zijn lijdensweg met verve, de emotie spat er vanaf. De stevig muziek vult dit goed aan. Het klinkt als een emotioneel schouwspel van enige importantie. De productie van het album is wat aan de ruwe kant wat geheel passend is bij het thema van het album. Blijft bij mij de vraag wel staan: zou dit album de goedkeuring van het Vaticaan krijgen?

Dit is toch best een fijn album. Het verhaal wordt met veel passie gebracht, wat goed terug te horen is. Ik ben het er wel mee eens dat het album na het sterke begin wat inzakt. Toch is het album zeker de moeite waard.