Alice Russell - To Dust (2013)

Zonder twijfel één van de meest karakteristieke soulstemmen van de laatste tijd is die van Alice Russell. Zij vermaakt ons nu al een aantal jaren met haar dijk van een stem. Solo, of juist in samenwerking met anderen zoals bijvoorbeeld vorig jaar met Quantic. De blanke Britse dame knalt altijd vol de vocalen onze speakers uit.
Ze heeft solo al duidelijk kunnen overtuigen met het fantastische My Favourite Letters, het interessante Under the Munka Moon en het degelijke Pot of Gold. Daar schrijft ze nu met To Dust het nieuwe hoofdstuk voor. Een hoofdstuk dat voort werd gegaan met de epiloog in de vorm van de single Heartbreaker. Nu tijd voor de rest van deze plaat, die wederom geproduceerd is door muzikaal kompaan TM Juke.

Het album opent met het ons leren van het alfabet in A to Z. Een soort stemopwarming voor Alice Russell. Opvallend genoeg komt daarna Heartbreaker, Part 2. Nog voor de latere interlude en part 1 dus. Dit nummer is vocaal sterk en productioneel meer dan prima. Alice overtuigt vocaal maar weer eens.
De productie stuitert meer op For a While. Het contrast met deze aanwezige productie is de jazzy zangwijze van Russell. Erg mooi gedaan. Net als de sinlge Heartbreaker, niet heel veel anders dan part 2. Misschien daarom maakt de volgorde op de tracklist niet zoveel uit.
Hard and Strong is een aanstekelijk nummer dat meer richting de pop gaat. Alice laat nog wel even de kracht van haar stem horen, en damn! wat is dat bijzonder zeg. De titeltrack is al even stevig gezongen. De strot gaat helemaal open en de energie wordt er volledig ingegooid. De stem van deze dame is echt bijzonder, heel bijzonder. Ik blijf het steeds maar weer zeggen.
Wat lomer wordt het met I Loved You. Een ballad die met het woord prachtig te weinig credits krijgt. Dit soort nummers zijn meer dan prachtig, het komt gewoon binnen en nestelt zich in je oren en je ziel. Topper van het album mijn part.
Twin Peaks is een degelijke track die we vaker van Russell horen. Vrij weinig mis mee eigenlijk. Net als met het energiek stuiterende Let Go (Breakdown). Eveneens een prima nummer, dit keer met een meer aanwezige productie.
Dat zijn natuurlijk allebei geen slechte tracks, maar ik wordt eerlijk gezegd toch wel een stukje warmer van bijvoorbeeld Citizens. Het nummer zit subtiel in elkaar, van de zang tot de productie. En wederom genieten geblazen van de voice van Alice Russell. Bonustrack Different sluit het album af met een degelijke popsong.

Wederom dus een prima album van Alice Russell. Maar dat kan natuurlijk ook bijna niet fout gaan met zo’n stem. Deze dame kan zingen zeg! Alle nummers zijn goed tot zeer goed en een aantal zelfs uitstekend. Deze gaat op het favorietenlijstje.

Juist ontdekt door de serie The Blacklist, waar het nummer Citizens in voorkwam. (in dezelfde aflevering als sinnerman van Nina Simone) Ik ga zeker dit album beluisteren als de kwaliteit even hoog ligt.