Fennesz - Hotel Paral.lel (1997)

Hier ook maar eens een berichtje neerzetten

Ik heb de laatste tijd meerdere malen gelezen dat dit album zou kunnen tippen aan Fennesz' latere werken maar daar ben ik het niet mee eens. Duidelijk is dat Hotel Paral.lel minder toegankelijk is dan Endless Summer en Venice, maar dit pakt niet altijd even goed uit.

Zo vind ik een nummer als Santora een beetje te gemakkelijk, met veel gekraak dat wat te lang voortduurt. Misschien was het leuk geweest als kort tussenstukje, maar op deze manier is het lang niet zo harmonieus en warm als de muziek op het latere werk. Ook Szabo en Super Feedbacker zijn nummers die me erg weinig doen, en waarbij ik dezelfde bezwaren heb als op Santora. Te langdradig, te weinig ontwikkeling in het nummer, en het mist gewoon wat warmte. Erg statische klanken en ruis, en dat is niet hetgene waar Fennesz in uitblinkt.

Tot zover eigenlijk het negatieve, want ook op deze cd staan weer enkele heel erg leuke dingen. Nebenraum is een nummer dat ik erg veel draai, ook zonder het gehele album te luisteren. Ook deze track straalt voor mij geen warmte uit, maar ijzige kou, en dit experiment slaagt dan wel weer erg goed. Lange, zeer hoge drones waar tegen het eind een mooi afsluitend stukje piano doorheen komt.
Fa is ook een favoriet. Dreunt wat meer dan ik van Fennesz gewend ben, maar toch is alles opgeleukt door veel distortion en enkele 'geluidsexplosies', dat het tot een geslaagd en erg origineel nummer maakt.

Ook valt me steeds op dat Traxdata erg duidelijke overeenkomsten met Before I Leave van Endless Summer vertoont. Het is een wat zenuwachtige trillerige herhaling van korte geluiden, die af en toe wisselen van toonhoogte. Het klinkt af en toe wat simpel, maar is zeker niet slecht. Deze overeenkomsten schetsen het verschil in kwaliteit tussen deze twee albums dan ook duidelijk. Op Endless Summer is Before I Leave het minste nummer, terwijl Traxdata hier een heel gemiddelde track is.

Hotel Paral.lel is geen helemaal evenwichtig album, met enkele kleine inzinkingen en geen duidelijke lijn die gevolgd wordt. Toch zijn er ook weer enkele hoogtepunten, en een groot aantal zeer acceptabele nummers te vinden. Het is allemaal nog niet geniaal, maar op de meeste momenten toch wel behoorlijk genietbaar.

3,5*

Santora vind ik nog wel aardig. De melodie die doorschemert is duidelijk en wordt toch met minimale en onconventionele middelen naar voren gebracht.

Onconventioneel is trouwens ook wel het woord voor dit debuut, zelfs de duffe conventie dat instrumentale nummers van buitenlandse electrobands altijd Engelse titels moeten krijgen, wordt hier met voeten getreden. Een huldetje.

Levert het dan overal even spannende muziek op? Neuh, dat niet. Op sommige momenten wordt er zelfs zodanig gewrongen dat er geen kubieke centimeter luisterplezier meer te delven valt. Maar toch aardig om eens gehoord te hebben waar Fennesz begonnen is.

De naam Hotel Paral.lel kan trouwens maar naar één locatie verwijzen, alleen Catalanen zijn zo gek dat ze punten midden in woorden zetten .

De manier waarop 'Nebenraum' dan ineens tot leven komt blijft toch wel geweldig. Bij tijd en wijle het beste dat Fennesz heeft gedaan. Alleen niet constant genoeg.