Nazareth - Snakes 'N' Ladders (1989)

Ik vind het gemiddelde van 2,2 voor dit album te weinig. Ik ben hem nu weer aan het luisteren, het klinkt prima, heeft body, een goed geluid en de nummers zijn weliswaar niet allemaal even sterk, maar de meeste zijn zonder meer goed. En lekker gezongen ook! En ik weet dat dit niet het niveau van vroeger meer heeft (Loud 'n Proud, Hair of the Dog en Rampant), maar toch niet slecht.

Ik vind dit net als Cinema een goede plaat van Nazareth. Er staan wel een paar miskleunen op,net als op Cinema. Het gemiddelde is veel te laag.

Animals is voor Nazareth wat Crush 'em voor Megadeth is, gewoon even lekker dom. Het enige nummer dat voor een best of Naz-selectie in aanmerking zou komen: Lady Luck. De rest van de plaat is weinig verheffend, een ervaren band die er een aantal redelijke rockers en ballads uitperst. Routineus, weinig geïnspireerd. Niet klaar voor de nineties en nodig toe aan vers bloed.

Het komt niet echt lekker los dit album. Na een zwakke opening met 'Animals' is 'Lady Luck' aanzienlijk beter, waarna twee covers van overbekende nummers komen wat al van weinig inspiratie getuigt. 'Trouble' vind ik dan wel goed waarna 'The Key' vrij irritant is. Na 'Back to School' lijkt het in de staart van het album allemaal wel redelijk totdat men afsluit met een bekend stuk van Crosby, Stills, Nash & Young. Wat zal Nazareth dan nog toevoegen aan zulke bekende nummers vraag ik me dan af, en 'Winner on the Night' wordt weggezet als bonustrack of losse single. Behoort al met al tot de zwakste Nazareth-albums mijns inziens.

Gitarist Manny Charlton hield er hierna mee op. Dat eens nagespeurd en naast formele verklaringen als gezondheidsredenen of wou zich op eigen werk en productie richten, zei hij daar zelf over: “There were just too many personal problems in the band during that time,” he reflected. “We should never have been in the studio at that point and I’ll take my share of the blame for all the bullshit that went down.”

Manny Charlton obituary | Pop and rock | The Guardian - theguardian.com