Janne Schra - Janne Schra (2013)

Geweldige zang en een lekker afwisselend repertoire. Zo kennen we Janne Schra al een tijdje, maar toch weet deze plaat keer op keer te verrassen.

Lees mijn volledige recensie op: De krenten uit de pop: Janne Schra - Janne Schra - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Erwin

Wat Erwin zegt, plus dat ik blij ben met haar nieuwe naam!

Jeetje!!!! WAT EEN HEERLIJK ALBUM!!!!!

Mooie stem, relaxed album maar ik mis toch wat scherpe randjes die echte emotie bij me oproepen. Nu kabbelt het net iets te veel langs me heen en blijft het hangen in 'mooi, aardig plaatje'. Meer niet.
Het is allemaal wel heel erg keurig.

En dan de bonus in de vorm van de Asaf Avidan cover One Day (die eigenlijk Reckoning Song heet). Kom niet aan torenhoge favorieten natuurlijk maar ze brengt het er prima vanaf, dat mag ook best gezegd worden.

Het mag dan allemaal wel keurig zijn... ik ga dit album toch wel steeds leuker vinden. Zo leuk dat daar wel een halfje bij mag!

Soms doet ze me een beetje aan Sia denken trouwens......

Volgende week in Rotown en misschien dat ik daar maar eens heen moet gaan (hangt er van af hoe laat ik terug ben van mijn weekendje Irrepressibles in Leuven) want het album blijft maar terug komen in de speler. Onverwacht eigenlijk wel maar daardoor des te leuker.

Ik word altijd een beetje verliefd als ik Janne hoor zingen (ssst, niet tegen mijn vriendin vertellen!).

Tsja, de mooiste artieste van Nederland wat mij betreft. Geef je groot gelijk.
En ze heeft ook een toffe muzieksmaak (leuk om haar te volgen op Spotify). Helaas is haar eigen muziek me nooit helemaal bevallen wegens te braaf, maar ach, ik zal dit eens op mijn luisterlijstje zetten. Wie weet kan ze me positief verrassen.

Heerlijk. Heerlijk. Heerlijk.

Janne Schra's gelijknamige eigen plaat is strikt genomen haar solodebuut. Op zich best gek want Schra heeft al een behoorlijke track record op haar naam met Room Eleven en Schradinova. Bij de voorgaande bands was het de met jazz doordrenkte popliedjes wat de klok sloeg. Op "Janne Schra" toont ze haar veelzijdigheid. Of het nu pop, jazz, rock, roots of blues is, Janne Schra draait daar haar hand niet voor om. "Janne Schra" bevat een breed uitgewaaierd palet aan mooie, veelal ingetogen, maar gevarieerde set liedjes. Mijn persoonlijke favoriet is "Down Hill" dat dreigend en bluesy klinkt. Maar ook liedjes als "Place to Run From" en "Beeping" zijn prachtig. Janne Schra is in staat met haar innemende persoonlijkheid, maar vooral met haar stem verschillende sfeerbeelden op te roepen. Janne Schra bewijst met deze plaat dat ze behoort tot de top van de Nederlandse muziekscene, en ze is zeker een van mijn favoriete zangeressen die ons land rijk is.

Sluit ik mij volledig bij aan.

Gisteren de hele plaat live vertolkt zien worden in Tivoli en het schijnbare gemak waarmee ze alle nummer zingt en de speelsheid waarmee ze het publiek om haar vingers weet te winden getuigen van grote klasse. Zoals ook op de plaat, maakten gisteren de wat rustigere nummers de meeste indruk. Meer dan een akoestische gitaar of een handvol strijkinstrumenten heb je niet nodig als je zo'n schitterend stemgeluid hebt.

Ik trek zelf vaak de parallel met Feist. Afijn, het blijft gewoon Janne natuurlijk

Deze dame ihk van Record Store Day 2013 vandaag zien optreden in De Waaghals in Nijmegen. Wel, ik kan je zeggen dat ik zeer gecharmeerd werd door de zeer leuke performance van deze zeer sympathiek ogende zangeres. Gelijk na het optreden maar de CD van haar debuutalbum aangeschaft met de handtekening van Janne uiteraard.

Het begint er bijna op te lijken dat de ongesigneerde exemplaren geld waard worden

Verdorie Wibo, ik heb je helemaal niet gezien dan. Ik heb Janne ook gehoord, helaasch niet gezien; dat krijg je er van als het heel druk is en je verticaal minder bedeeld bent.

Borrow doet mij erg aan St. Vincent denken. Bepaald geen verwijt

Net als Anneke van Giersbergen, is de hoes van Janne vooral puur. En net als Anneke, Ilse, Anouk, Trijntje, Wende en vele anderen wordt ze geroemd als de beste zangeres van ons landje. Ze kom i.i.g. symphatiek over en heeft een dito stemgeluid deze Janne. Gelukkig heeft ze ook een van de meest slappe bandnamen achter zich gelaten, zijnde Schradinova. Dit album geeft Janne de ruimte om haar kunnen te etaleren en op een redelijk goed samengestelde wijze, waardoor het net geen ratjetoe wordt. Het luisterd makkelijk weg, maar boven het maaiveld komt het allemaal niet. Het zal gelukkig voor haar geen nadeel zijn. Daarvoor heeft ze haar uitstraling en stem teveel mee en kan ze ook live haar vrouwtje staan.

Aangenaam, jazzy popplaatje van Janne Schra.