Alva Noto + Ryuichi Sakamoto - Insen (2005)

Ai, ik weet dat de combinatie van subtiel pianospel(Sakamoto) en de zwoele electronische klanken van Carsten Nicolai(Alva Noto) verradelijk verslavend is. Als-ie zo goed is als de vrucht van hun vorige samenwerking, "Vrioon", belooft dat nog meer geduw en getrek op te leveren voor de topposities van mijn eindejaarslijstje.

De voortekenen zijn in elk geval gunstig voor een spannend gevecht

Dit klinkt interessant. De (film)muziek van Ryuichi Sakamoto vind ik fantastisch, maar ik ken Alva Noto niet. Ben benieuwd naar jouw recensie van en oordeel over dit album.

Erg fraai. 4* voor nu.

Doet me wat denken aan Murcof. Me dunkt een goed teken.

Wat een prachtige ontdekking is dit album. De minimale klikjes en piepjes op de achtergrond in combinatie met het even zo minimale pianospel werken erg goed
De muziek is niet zozeer zweverig, maar werkt toch ontzettend rustgevend.

Ook maar eens snel op zoek naar hun andere werk.

Voor deze in ieder geval 4,5*

Sakamoto was al een liefhebber van Carsten Nicolai, en ging dan ook naar zijn eerste concert in Japan. Daar vroeg hij hem om samen te gaan werken. Vrioon was hun eerste samenwerking. De opzet van simpistische, maar mooi pianowerk van Sakamoto, waarna Nicolai ermee aan de haak ging, leek voor beiden het best te werken. Ga er vanuit dat di bij Vrioon en andere ook het geval was. Wat ik dan eigenlijk neit begrijp is waarom hij nooit interesse toonde voor Sakamoto's electronische muziek... Een opzet van piano en gedeeltelijk electronica van de Japanner zou kunnen werken, waarna Nicolai het uit werkt. Het zou kunnen. Vond Noto's deel irritant bij Aurora en Morning. Maar een mooi geheel is het zeker. 4 sterren

Op z'n mooiste momenten is het aardige pianogetokkel. Da's dan vooral naar het einde toe. Vind de electronic alleen veel te weinig toevoegen. Van een gevecht is er in ieder geval geen sprake, beide strekkingen proberen in harmonie met elkaar samen te leven wat het allemaal wat te saai maakt.

Laatste nummertjes vallen op zich wel mee maar verder mij te gewoontjes.

Het klinkt redelijk harmonieus allemaal, maar toch... het voelt melancholisch en desolaat zelf soms. Ik vind het een heerlijk album.

echt weer zon release die je niet waardig kan beoordelen op basis van mp3tjes. daarmee gaat zoveel geluid verloren dat de intentie van deze plaat verloren gaat.
de eigenlijk onnatuurlijke combinatie van piano en glitches en bliepjes is in het begin verwarrend, verschillende sferen van geluid die samen een geheel proberen te vormen. het is als 2 mensen die elkaars taal niet spreken, maar elkaar wel begrijpen door middel van gebaren en uitdrukkingen. dat wekt een bepaalde aandoenlijkheid op, omdat het een dieper cultuuroverstijgend gevoel aanspreekt. deze plaat bied voor mij eenzelfde soort gedachte.

Ik hoop dat jullie gelijk krijgen want dit is voor mij een blinde ebay koop geworden. De video's op Youtube beloven veel goeds

"Insen" is hard aan het groeien sinds ik a) een FLAC speler heb voor onderweg en b) mijn muziekinstallatie een serieuze update heb gegeven. eerst vond ik dit maar een saaie bedoeling waar simpele clicks & cuts zich wurmen over en langs het pianospel van Sakamoto. Hoe hard kom ik daar van terug? De stereo-mix is fantastisch en de klanken van Alva Noto komen haast als 3d objecten je speakers uit. Heel erg knap. Bovendien hoor ik nu duidelijk de samenhang van de beide muziekstijlen. En dat geeft het toch een hoop meerwaarde, 1+1 is hier geen 2 maar 11.

'Moon' krijg ik al twee weken niet uit mij hoofd.

Hmmm, best wel aardig en rustgevende combinatie van pianospel en subtiele electronica.
Allemaal heel harmonieus en vredelievend tegen elkaar aanschurkend.
Maar ook een beetje saai imo.
Misschien dat deze op een ander moment van de dag beter tot zijn recht komt.
Ik geef hem alleszins nog een paar kansen.