Bobby Hutcherson featuring Harold Land - San Francisco (1971)

Het siert Hutchinson dat hij het geluid van voorganger 'Now!' niet heeft gekopieerd, maar op zoek is gegaan naar verdieping van zijn 'fusion'-geluid. Dat slaagt niet over de gehele linie, maar biedt voldoende luistergenot om meer te willen horen. Niet elke compositie heeft diepere lagen maar waar deze wel aanwezig zijn ('Procession'), is het ook meteen heel erg raak.

Met: Bobby Hutcherson (vibrafoon, marimba, percussie); Harold Land (tenorsax, dwarsfluit, hobo); Joe Sample ((elektrische) piano); John Williams ((elektrische) bas); Mickey Roker (drums)

Ik weet het niet zo goed met deze. Er staat niets op waar ik echt een hekel aan heb, maar het meeste komt op mij een beetje over als ofwel randje easy listening ofwel gepiel in de categorie 'had je misschien bij moeten zijn.' Vaak lijkt het of je meer naar een soundtrack dan naar een album luistert.

Tegelijkertijd overkwam het me een paar dagen geleden dat ik in het zonnetje langs het kanaal fietste en 'Ummh' op mijn koptelefoon kwam. Op zichzelf een nogal cheesy track (volgens Wikipedia ook succesvol genoeg dat Hutcherson een stuk land kon kopen met de opbrengst ervan). Maar ik weet niet of het door de stress van de werkdag kwam, of het weer of de omgeving, maar om een of andere reden kwam hij helemaal perfect binnen op dat moment. Acht minuten puur genieten op mijn fietsje.

Thuis, een paar dagen later, kon ik bij herbeluistering niet meer helemaal terughalen wat ik er toen zó mooi aan had gevonden. Maar zo gaat dat, je kunt een regenboog ook niet in een potje bewaren.

Deze plaat wordt door de community hoger gewaardeerd dan Now!
De twee zijn eigenlijk niet echt te vergelijken behalve dat het Land/Hutcherson-platen zijn. Deze plaat is lekker laid-back en de eerste song is al gelijk een souljazz-er van het het type Song for My Father. Lekker catchy en mellow. Eigenlijk is de hele plaat zo, en ik word er wel blij en rustig van. Een mooie plaat dus, maar wel wat minder diepgang dan Now!

Goin' Down South vind ik een regelrecht briljant jazz nummer met een geweldige vibe and groove.

Eerst kwam ik op een funky jazz verzamelaar het groovy Goin' Down South tegen en swingde mijn stoel uit. Vervolgens hoorde ik het pakkende en uiterst lekkere Ummh. Alweer met zo'n fijne vibe en groove. Bleken ze ook nog samen op dit album San Francisco van Bobby Hutcherson samen met Harold Land te staan.

De muziek op dit album laat zich omschrijven als een mix van post bop, fusion en jazz-funk. De rest van de plaat blijkt ook de moeite waard, zeker een nummer als Procession, wat juist weer rustig en heel mooi is. Ook slotnummer A Night in Barcelona is erg fraai. Echt een prima album dit San Francisco!