The Organ - Grab That Gun (2004)

Een erg goed album, met als hoogtepunt het liedje Brother. Katie Sketch zou het jongere zusje van Morrissey kunnen zijn. Zoals zij zingt: "No One Has Ever Looked So Dead" ... kippevel. En het liedje Steven Smith is volgens mij ook geen toeval..
4*

Album is opnieuw uitgebracht. Zal menigeen gedateerd in de oren klinken, ik kan er geen genoeg van krijgen. Cd-lengte is dan ook teleurstellend!

Na het horen van Steven Smith ben ik erg benieuwd geworden naar dit album.

leuk bandje ..brother is de song op deze lp.

Erg fijn album. Doet me dneken aan The Sundays, ook al een vrouwelijke variant op Morrissey en The Smiths. Ook The Cure is wel een referentie.

4 sterren.

Als we het toch in een hokje gaan stoppen... muzikaal doet me denken aan de vrouwelijke Interpol. "Brother" is inderdaad een wereldnummer, maar de rest is toch wel een stuk minder.

Ja zo lust ik er nog wel een paar, ik hoor ook duidelijk Blondie invloeden en niet te vergeten Martha and the Muffins. Dat mag de pret echter allemaal niet drukken, ik vind dit allemaal erg lekker klinken, ik had dit al enige maanden op mijn PC staan, maar had er nog nooit naar geluisterd, dat had ik dus wel moeten doen.

Lekkerrrrr! Jammer dat ze uit elkaar zijn. Heerlijke invloeden, gewoon goed!

Een beetje fout maar goed te doen.

Verslavend Retro wave-album. De muziek wordt gedragen door de sublieme gekwelde stem van Sketch. Het doet zoals eerder gezegd vooral denken aan The Cure, The Smiths en een tikkeltje New Order.
De nummers zijn tegelijk catchy en melancholiek, vooral Steven (Morrissey) (Robert) Smith en Memorize The City zijn onweerstaanbaar.

Verrassend goed album, alleen veel te kort, nog geen 30 minuten,
jammer hoor

Zo een verslavend album dit vooral I am Not Suprised dat voor mij absoluut de nummer 1 song is van dit album.

Brother komt hier nu voor. Mij doet het een beetje denken aan Kristin Hersh, maar dan met een iets diepere stem. Fijn nummer!

Here's the best part of the song
Where I admit I might be wrong



Destijds compleet grijsgedraaid, voor sommige lyrics op dit album zou zelfs Morrissey een buiging maken.

Niet zo lang geleden ontdekt, geen idee meer hoe. Maar daarna behoorlijk grijs gedraaid.
Erg synthy 80's gevoel, heerlijk catchy en die gekwelde stem is geweldig.
Groot was dan ook mijn teleurstelling toen ik ontdekte dat de band inmiddels uit elkaar was.
Verslavend album.