Lizzy Borden - Master of Disguise (1989)

Zeer acceptabel album van Lizzy Borden. Ik kende enkel Visual lies en die vond ik altijd meer dan aardig. Dit Master of disguise werd me door een kameraad aangeraden. En verrek, dit is absoluut de moeite waard. Het is een concept album (geloof ik) dus de nummers hebben onderling een binding. Althans, zo komt het op mij wel over. De stem van Lizzy is wat iel maar ik mag 'm graag horen. Past in ieder geval prima bij de melodieuze hardrock die wordt gespeeld. Bijna elk nummer is voorzien van een pakkend refrein, compleet met meerstemmige koortjes. Op die manier is het een logische opvolger van Visual lies, waarop de band ook al erg melodieus voor de dag komt.

Klopt, vielip, over het het (rock)leven on- en offstage en alles wat daar bij komt kijken. Tenminste, dat herinner ik me ervan, uit de tijd van de papieren Aardschok/MH...

Ik hou van deze plaat, al heb ik 'm een tijd niet meer gehoord.

Zo, dat was idd heel lang geleden. (Dik) prima plaat op zich, maar het sentiment leeft slechts sporadisch echt op. 'Never...' is zelfs een uitgesproken misser. Voor nu een hele ster eraf.