Anvil - Strength of Steel (1987)

Haalt het niet bij hun eerste drie albums, het is het allemaal net niet.
Slecht is het ook niet maar als ik dan toch Anvil luister dan zet ik Forged In Fire of Metal on Metal wel op.

Wat vaker beluisterd en alleen de eerste twee nummers zijn echt goed, de rest is gewoon een stuk minder. Jammer want ik vind het wel een sympatieke band.

Vier jaar wachten na Forged in Fire (het misbaksel Backwaxed niet meegerekend) was lang en Strength of Steel loste de verwachtingen niet in.

Maar nu zoveel jaar later als losstaand album beschouwd vind ik dit best wel aardig. Om toch weer te vergelijken, een pak beter dan hun werk uit de jaren 90 en 00.

De focus op speed metal is hier nagenoeg verdwenen maar het wordt ook nergens meer zo cheesy als het vroeger soms was. Blijft over, een degelijk hardrockend metal album.

Bwa, ik vind dit echt meevallen zolang je dit maar met een Anvil-bril bekijkt en met Anvil-oortjes beluistert. De foute annex cheesy nummers lijken er inderdaad uit te zijn met uitzondering misschien van Mad Dog, jammer ook genoeg de snelheid want bij het instrumentale Flight of the Bumble Beast krijg ik weer die grijns op mijn gezicht. Cut Loose heeft ook een lekker ritme en gitaarriff. Heel tof is de korte tempoversnelling in Wild Eyes. Dit album wil ik gerust op vinyl naast mijn exemplaren van Forged in Fire en Metal on Metal zetten.

En zet er dan ineens ook nog de opvolger Pound for Pound bij.