Jesse Dee - On My Mind / In My Heart (2013)

Een nieuw album van Jesse! Staat nu op de Luisterpaal.

We schrijven 2008 als Jesse Dee meegaat in de soulrevival en ons zijn album Bittersweet Batch brengt. Een album dat vol staat met verwijzingen naar de rock&roll en oude soulmuziek. Precies in de gedachte van de hype die toen een beetje zijn kop op stak. Muziek in de lijn van Eli Paperboy Reed en zijn True Loves. Bittersweet Batch was een album dat ons prima beviel. Alles was wel gewoon erg lekker aan die plaat waardoor het een fijne luistertrip was.
We zijn nu een paar jaar verder en Jesse Dee vond het eens tijd om met een nieuwe plaat te komen. Dat is dus On My Mind/In My Heart geworden. Eens kijken of hij een andere weg inslaat of juist doorgaat in hetgeen waar hij ons de vorige keer mee vermaakte.

Het album knalt er meteen lekker in met het titelnummer. We horen nog de oude, vertrouwde sound van Bittersweet Batch. De rock and roll stijl die de pan uit swingt en bekrachtigd wordt door een prima sax solo. No Matter What I Am gaat verder in deze weg, al gaat deze nog meer richting de sound van Eli Reed en zijn mannen. Jesse Dee laat eens te meer zijn krachtige stem horen en weet ook wederom veel energie aan het licht te brengen in zijn uptempo nummers. Een minimaal vereiste in uptempo nummers welteverstaan.
Fussin’ and Fightin’ valt prima in de lijn van de andere nummers net als het coole I Won’t Forget About You. Mooi ruimte gemaakt voor een trompetsolo. Anders is het met Tell Me (Before It’s Too Late). Jesse Dee schroeft met dit nummer het tempo naar beneden. Jesse Dee kan de ballads ook goed aan en weet wederom mooi ruimte te maken voor een instrumentensolo. Dat doet hij op dit album meer als op zijn vorige plaat, de muziek laten spreken.
Er staat ook een duet op het album, samen met zangeres Rachael Price. De stemmen van Rachael en Jesse passen prima bij elkaar, vullen elkaar aan in een swingend nummer dat tot de betere van de plaat behoort. Echt zingen dus, net als op het vocaal krachtige The Only Remedy en het meer gevoelige What’s a Boy Like Me to Do? Deze laatste song is mooi en gevoelig en mijn favoriet van dit album.
Tempootje omhoog met Sweet Tooth. Een nummer dat gewoonweg de tent afbreekt. Dit nummer knalt binnen, evenals Boundary Line goed binnenkomt. Een nummer in de lijn van het album.
Afsluiter Stay Strong valt daar ook onder. Een swingende afsluiter.

Dit nieuwe album lijkt best veel op de vorige plaat van Jesse Dee, maar voelt gelukkig nergens aan als een herhalingsoefening. De energiek en krachtige stijl houden dit album overeind en Jesse Dee geeft ook meer ruimte voor de muziek door middel van solo’s van bijvoorbeeld de sax en andere blaasinstrumenten. Wederom een fijne luistertrip.