Fire! Orchestra - Exit! (2013)

Ik heb het pitje even op laag staan de afgelopen maanden voor wat betreft nieuwe muziek (af en toe moet dat even, om niet alles te laten verdwijnen op de grote stapel; noem het een moment van bezinning), maar een aantal artiesten houd ik toch altijd in de gaten. Mats Gustafsson is er zo één.

Hier weer een zeer veelbelovende nieuwe release van Mats Gustafsson en zijn kompanen van Fire! Samen met nog 28 voorname artiesten van de Zweedse jazz, improv en avant garde scene verzorgen ze hier een soort geïmproviseerd big band project die eigenlijk veel meer omhelst dan alleen dat. Met een bijdrage van Arnold de Boer in de vorm van teksten krijgt de mengelmoes van big band jazz, improv en krautrock bovendien nog een extra laag.

In afwachting van het album zijn de fragmenten op Youtube, waarbij we Mats de blazerssectie zien dirigeren, alvast weer veelbelovend.

Woah, lekker hoor! Een fijne, geflipte plaat zoals je die verwacht van Fire!, maar toch weer echt iets nieuws en verrassends.

Een big band opvoering dus, met een razend stuwende, dreigende ritmesectie, een totaal losgeslagen blazerssectie (met af en toe een solerende Mats Gustafsson - en dan weet je ook hoe laat het is), een opgevoerde pianist en een noise gitaar die met name op de eerste track prominent mee mag gieren. Daarbij nog een serie vocalisten die abstracte teksten zingen, chanten, oplezen, schreeuwen en krijsen en we hebben weer een heerlijk chaotisch geheel met repetitieve, langzame stukken, gedreven opmaten en tumultueuze erupties. Soms hypnotiserend, dan weer totaal unheimlich. Kortom: genieten! "Fire stay with me."

Machtig dit!!

Machtig, ja! En stilzitten is er bij deze plaat overigens ook absoluut niet bij, ben ik inmiddels achter.

Ik had eerlijk gezegd niet verwacht dat vocalen zo goed bij Fire! zouden passen als ze hier doen. Sterke, vrije, eigenzinnige zang, past perfect!

Prettige mix van vocalen, jazz, orkestwerk, electronica en weet ik wat nog meer. Ik moet dit nodig afspelen met een betere geluidsinstallatie.

Ja dit lust ik wel Snoeiharde freejazz in orkestvorm maar wel hele mooie thema's en duistere sferen. Vocalen zijn ook zeker niet storend hier. Goede keuze korenbloem!

De vocalen zijn juist waarom ik nog niet de moeite heb genomen om naar het 2e track te luisteren, mij stoort het.

Vond track 1 trouwens ook niet iets waar m'n hart sneller van gaat kloppen, niet echt slecht maar raken doet het me niet, eerder leuk als achtergrond muziek dan iets om aandachtig naar te luisteren.

Beoordeeling volg nog als ik het 2e track heb gehoord.

2e track is beter.

In het begin een beetje standaard leek me. Gelukkig verandert dat gaandeweg. Leuk!

Weergaloze plaat, waarop zo veel gebeurt dat ik eigenlijk niet zou weten waar ik moet beginnen met het te analyseren. Schoonheid en chaos lopen in elkaar over zoals alleen Scandinaviërs het kunnen, Gustaffson bewijst eens te meer op een creatieve piek van zijn indrukwekkende loopbaan te zitten. Beste jazzalbum van de week tot dusver naar mijn mening, deze gaat op de lijst 'te kopen'.

jammer dat ik de zang in het 2de lied niet echt trek, nochtans een heel mooi album, zeker muzikaal.

De zang op Part Two kost ze hier ook een punt, het komt wat geforceerd over. Ik begrijp blabla dus ook niet echt. Part One is wat dat betreft heel toegankelijk.

Misschien te toegangkelijk.... voor mij.

haha ik zie dat ik zelf nog iets eens gestemd had op het door mij gekozen jazz album van de week

Dit album

Zeer goeie plaat van Fire!, met als bekendste lid Mats Gustafsson. Ik probeer het reilen en zeilen van de Zweed een beetje te volgen, en dan kom je van alles tegen; zo ook dit soort geflipte muziek mét orkest! En dan niet op de conventionele manier. Ik weet zelfs niet of ze wel met orkest spelen, maar het klinkt in ieder geval groots en intens. De vocalen (vooral de vrouwelijke vocalen) leveren een meerwaarde, en snijden soms diepe voren uit in mijn binnenste.

'Exit!' bestaat uit twee composities, gepast 'Part One' en 'Part Two' getiteld. De tweede vind ik nog wat geschifter dan de eerste, waar soms zelfs een beetje te nadrukkelijk op veilig wordt gespeeld. Toch zorgt de ritmesectie voor een solide basis, waardoor je de muziek aanvoelt alsof die constant op de loer ligt. Tel daar het saxofoonspel van Gustafsson en de - zoals eerder reeds aangegeven - gesmaakte vocalen bij op, en je krijgt gewoon een spannende plaat.

Een meesterwerk dat zijn gelijke niet kent, is dit zeker niet, maar wel een bijzonder fijne plaat, die door zijn licht geschifte karakter niet vervalt tot de ordinaire middelmaat, en ook onder meer dankzij de klasse van Gustafsson een hoge score verdient.

4 sterren

Ik ga een halfje omlaag. Heb een beetje de buik vol van meneer Gustafsson. Dit is alweer een voorspelbare weg die hij hier bewandeld, met zijn successen door de samenwerking van The Thing met Neneh Cherry is dit een logisch vervolg. Marketingtrukjes die Charlie Haden's L.B.O. erbij halen, ach ja, als het maar verkoopt. Dit album is inderdaad enkel en alleen . Qua krachtpatserij en eenvoudige formules m.n. chaos en overblazen - kan dit dus inderdaad tellen, maar wat mij betreft zijn er heel wat interessantere projecten te ontdekken dezer dagen. Om maar een andere Zweedse collega te noemen; Martin Küchen.

Geniaal

Ik kan me goed vinden in wat Supernormal hierboven schrijft, in ieder geval wat betreft de krachtpatserij. Het Fire! Orchestra deinst niet terug voor het grote gebaar, maar er zitten wat mij betreft voldoende rustpunten in om het luisterbaar te houden. Waar ik al veel minder positieve reacties over de zang gelezen, vind ik de langzame zang rond 12:00 juist één van de beste momenten van het eerste deel.

Het tweede deel is inderdaad wel van een andere orde. Vanaf de groove rond 3:00 krijgen we een adembenemend stukje jazz voorgeschoteld, met meer en meer muzikanten die zich in het gedruis mengen. Hier kan ik echt niet genoeg van krijgen, en jazz-ensembles mogen dit van mij lekker blijven doen, zeker als het zo fantastisch gespeeld wordt als hier.

De meest heerlijke momenten die je kunt hebben als muziekliefhebber; zijn die waar je compleet overdonderd wordt, terwijl je het op voorhand het niet zou verwachten. Ik ben wel blij dat ik voor het beluisteren van dit album al een paar free-jazzplaatjes onderhanden heb genomen, want nu was dit grotendeels toch wel, zeker bij het eerste nummer, een naar verhouding toegankelijke luisterervaring.

Het eerste deel kan ik zonder problemen rekenen tot een van mijn favoriete jazz-composities. De heerlijke drukkende ritmes van de piano en basgitaar geven een goede bodem voor de chaotische saxophoon van Gustafsson. 19 minuten perfecte spanning . Het tweede deel laat me nog een beetje in dubio. Ja, ook hier is weer die geniale spanning, maar ik weet niet of die zang gaat wennen.

De website-url van deze groep trouwens ook wel goed gevonden. FIRE! | Official website - earthwindand.com

Wat een guitige kerels zijn het toch!