Hawkwind - It Is the Business of the Future to Be Dangerous (1993)

erg matig zoals alle hawkwind platen uit de 80's en begin 90's..

Is goed bij een enorm hete zomerdag. Nu zijn er niet echt veel enorm hete zomerdagen dus...
Het is een vooral instrumentaal keyboardalbum en zal zijn fans wel hebben maar de gemiddelde Hawkwindfan is er niet zo voor te vinden veronderstel ik.
Er is eigenlijk vooral geen vergelijking mogelijk met de eerste 10 jaren van de groep.

In bepaalde kringen is deze opvolger van 'Electric Tepee', dat niet voor niets opent met het ijzingwekkende 'LSD', een standard, een klassieker.

Onlangs Hawkwind weer live aan het werk gezien (Roadburn festival) en uiteraard kwamen lichtshow en fluoriserende dancing creatures het best tot hun recht tijdens het spelen van nummers van dit album. Nummers als "Space is Their" lenen zich uitstekend voor epische, bijna sacrale sfeermomenten tijdens hun shows.

Hypnotiserend, bezwerend en broeierig. Een aanrader voor iedereen die via de psychedelische electronica met Hawkwind in aanraking komt.

Dit Hawkwind album kan worden vergeleken met het genoemde Electric Tepee en met wat vage 12 inches die deze hawks hebben gereleased op 'dancelabels'. Beide platen zijn een zwaar psychedelisch uitstapje. Niet alleen synthesizers, maar veel samples en adembenemende drums begeleiden de monotone, als treinen voortdenderende baspartijen en gitaarriffs. Veel mooie 'ambient' nummers ook.

Je kunt duidelijk horen dat Hawkwind in de early nineties werden bevangen door de opmars van acid, goa en ambient. Niet voor niets vond Hawkwind aansluiting bij artiesten als Ozric Tentacles / Eat Static, Astralasia en andere 'crusties'.

Tune in and turn on voordat je deze aanzet, of blijf er ver bij vandaan als je niet weet wat daarmee wordt bedoeld. Dan gaat het namelijk allemaal al snel langs je heen alsof er niets gebeurt - diep in de nacht intens beluisteren is het advies Staat al jaren aan de top. Een dikke 5.

Je weet het allemaal mooi te brengen maar dit vind ik persoonlijk een zeer matige plaat, het oudere werk vind ik 10 x psychedelischer.

De show op roadburn was in mijn ogen een tenenkrommende bejaardensoos.

Je had je zegje al gedaan en vertelt dus niets nieuws.

Ironisch dat iemand die terugrijpt naar het verleden dat zegt. Een concert van deze inderdaad al behoorlijk routineuze band zou ik echter niet met een tenenkrommende bejaardensoos vergelijken...

Anyway.. deze plaat blijft een dikke vette 5. en laat nummer 5 van deze cd nu net "Let barking dogs Lie" heten.

Zo zlecht is deze plaat helemaal niet.
Ik vind zelfs dat er vanaf de Xenon Codex echt weer goed wordt gemusiceerd.

Palace Springs, Space Bandits, Xenon Codex en deze plaat zijn redelijk tot goede platen.

Misschien dat conservatievelingen er niets in zien, maar gelukkig zijn er een hoop luistereraars die wel meereizen op de trip die Hawkwind heet.

Gimme Shelter van the STones vindik wel een filler.

Deze ooit in 1993 voor de volle mep (40 gulden?) gekocht omdat ze live in de buurt waren en ik benieuwd was naar hun nieuwe muziek, maar eigenlijk direct teleurgesteld. Deze week nog eens 2x gedraaid, mede door de enthousiaste verhalen hieronder, maar nog steeds niet pakkend.

Matig ontvangen album, grotendeels instrumentaal. Alleen voor liefhebbers van de rustige, zweverige kant van Hawkwind. Liefhebbers van het stevigere werk zullen hierdoor teleurgesteld worden.
Letting in the Past is overigens een nieuwe versie van Looking in the Future van Church of Hawkwind.

Heb deze bij de release gekocht, puur omdat ze gingen touren en ik een recent album wilde luisteren. Het concert was goed, maar dat heeft weinig met dit album te maken. Nergens is een goeie pakkende melodie te vinden. Okee, op eentje: 'Gimme Shelter'. Dit is een leuke cover. Maar als een cover het meest memorabel is van een album met verder eigen werk is dat toch jammer.
Tegelijk kocht ik ook een cd met oud werk (jaren 70), totaal anders en juist zeer melodieus. Die draai ik nog regelmatig. Deze... wie 'm wil stuurt me maar een PM-etje, ik ruil m graag met je!

Ha, zie nu pas dat ik 5 jaar geleden vrijwel hetzelfde verhaal heb geschreven, haha! Dat ik toch nog een luisterbeurt eraan waag he. Ik hoor je denken: 'get a life'!