Hawkwind - The Xenon Codex (1988)

Echt goed deze.

Spacerock met lichte metal invloeden.

Deze en Space Bandits zorgen ervoor dat HAwkwind nog steeds meespeelt in de Space-League....

Klein minpuntje is de productie, maar op Space Bandits is dat al een stuk beter.

Het drieluik Neon Skyline/Lost Chronicles/Neon Skyline is zo ontzettend fucking mooi. De solo met synthpiano begeleiding in het midden staat garant voor puur kippenvel. Waanzinnige plaat, dit.

Voor Hawkwind-begrippen best een stabiele periode. Voor drie jaar was de line-up hetzelfde en daardoor de kwaliteit ook. Vanaf 'The Chronicle of the Black Sword' tot tenminste 'Electric Tepee' weet de band toch nog een aantal erg fijne spacerock-platen uit te brengen. Daarna zou de band meer de trance/ambient-kant opschuiven.

Op 'The Xenon Codex' nog met leadgitarist Huw Lloyd-Langton, voor mij toch wel een belangrijk aspect voor de Hawkwind-sound. Ik vind sowieso de line-up met minimaal Bainbridge en Davey erbij een sterke. Leider Dave Brock noemt zich hier Dr. Hasbeen. Drummer Danny Thompson timmert aardig rechtdoor, hij laat niet veel souplesse, dynamiek en nuance horen, maar in een tijd van arena-rock werkt het prima. Nu klinkt het misschien wat oorverdovend en machinaal.

Verder is het wel heerlijk genieten en kun je heerlijk wegdromenbij de ruimteavonturen die de band voor ons creëert. Hoogtepunt is het prachtige 'Lost Chronicles'.