Barbra Streisand - Yentl (1983)

Barbra Streisand heeft een krachtige, volle stem, die je ligt of niet. Ik kan er i.i.g wel van genieten. Op dit Yentl is de saaiheid wat troef. Dat komt m.n door de composities die wat inwisselbaar zijn voor elkander. Het geeft wel op een duidelijke wijze de lijn van het verhaal weer en de timing van Streisand is klasse. Maar het wil niet altijd vlotten door de stroperigheid van de muziek.

Eén van de mooiste soundtracks in mijn bezit. Geweldige zang van een groots zangeres. Van subtiele noten tot mooie uithalen. Hierop staat één van haar beste nummers: Papa, Can You Hear Me?

Saai is mijns inziens absoluut niet terecht. Het vertelt een verhaal en het knappe van deze soundtrack is dat je zonder film ook te weten komt waar het om gaat.

Waarom staat deze lp niet gewoon onder Barbra Streisand? Ook op de hoes en de rug van de lp staat alleen Barbra Streisand.
En op mn mobiel kan ik de correctie ook niet doorvoeren.

Tja, het is nu eenmaal in de eerste plaats de soundtrack van een film. Met Streisand zelf als regisseuse en hoofdrolspeelster. Ze kreeg er Oscars en Golden Globes voor, wat aangeeft dat haar talenten zich over meerdere vakgebieden uitspreiden. Dus hoort dit album onder de scores/soundtracks.

Natuurlijk is dit een album met losse liedjes, maar die zijn helaas wel doorspekt met filmdialogen. Zelfs in de afzonderlijke nummers, en dat vind in eigenlijk wel een beetje storend. De film ken ik niet, hoewel ik die ooit nog wel eens zou willen zien, gezien de overwegend lovende recensies die ik ervan heb gelezen. Maar de hoofdlijn van het verhaal komt ook via de liedteksten wel tot leven.

Ik houd ook van heel andere soorten muziek, maar zo af en toe vind ik het wel eens heerlijk om iets op te zetten van iemand die echt kan zingen: een geschoolde, heldere en karaktervolle stem. Af en toe met uithalen die me iets teveel van het goede zijn, maar daarvan is op dit album geen sprake. Ze zingt hier overwegend vrij ingetogen.
Ik vind het mooie, sfeervolle muziek, maar dat kan met het componistentrio Michel Legrand, Alan en Marilyn Bergman nauwelijks fout gaan. Papa can you hear me, The way he makes me feel en No matter what happens zijn de uitschieters. Ik ben blij dat beide laatste nummers er ook in de ononderbroken studioversies op staan.

Geweldig mooie soundtrack, van een geweldig mooie film.
Streisand nam destijds een risico, wat blijkt uit het feit dat bijna geen filmstudio met haar in zee wilde gaan.
Naar het schijnt kreeg ze tips van Steven Spielberg, destijds getrouwd met Amy Irving, tegenspeelster van Barbra in deze film.
Hoe dan ook, Yentl werd een pracht film, die ten onrechte niet beloond werd met een Oscar nominatie voor beste regisseuse, iets dat zich wederom ten onrechte zou herhalen met haar tweede (en nóg mooiere) film The Prince of Tides.

Anyway, deze soundtrack behoor je in haar geheel te beluisteren, anders gaat het nergens over. En vooral wanneer je bekend bent met de film is het een pracht plaat!

PS: In 1983 konden veel homoseksuele mensen zich maar wát identificeren met sommige nummers op deze plaat én de film zelf.

En mocht je nu nieuwsgierig zijn geworden door al mijn gebrabbel, scoor de film op dvd, blu-ray of één van de streaming services! Je zult er geen spijt van krijgen.