Charles Aznavour - 20 Chansons D'or (1993)

Nogal erg vermoeiend, deze cd, maar hij bezit wel een ongelooflijke charme. En For Me ... Formidable vind ik gewoon schitterend .

En ik Je n'ai rien oublié

Eén dezer weken ga ik op zoek naar deze verzamelaar. Het blijven toch ongelooflijk lieftallige, pluizige nummers

Ik vraag me af wat het mooiste is: de fanfaremuziekjes, de veel te lang gerekte klanken of de achtergrondkoortjes. Maar eigenlijk luister ik er wel graag naar, het heeft inderdaad iets aandoenlijks en eerlijks.

Neem (totaal willekeurig) de intro van Le temps: die combinatie van koperblazers, strijkers en dan zo'n exotisch ritme eronder, dat is eigenlijk compleet uniek en best wel gedurfd.

Ja, ik kan me daar ergens in vinden. Op den duur word je haast blubberig vet van al die vriendelijke weemoedigheid ...

Tot wanneer ik me realiseerde: "Waarom zou ik me nu niet mogen wentelen in deze krullerige muziek?" ... ik hinder me toch ook niet aan de opgeblazen emoties wanneer ik een flard van een opera meepik? Soms moet je jezelf een beetje corrigeren qua denkbeelden ... nietwaar?

Daarom, hierheen met dat maatpak en die wandelstok en bring on the jolly good old times

Aznavour, deze legendarische man zal niet in de boeken gaan als de beste zanger ooit, maar wat mij betreft is het wel één van de grootste artiesten ooit. Aznavour bezit de gave om een zaal met slechts één kleine beweging te ontroeren.
Ik heb hem meerdere malen in concert gezien en hij kan je laten lachen, ontroeren, verwarmen en je kippenvel bezorgen. Aznavour staat voor mij gelijk aan Elvis en Sinatra, met dien verstande dat Aznavour op zijn 82e nog steeds in staat is om avond aan avond, 2 uur lang de mensen een geweldige avond te bezorgen, zonder dat het hem ook maar enige moeite lijkt te kosten.

Kortom, ik kan slechts één woord vuil aan hem maken: RESPECT !!

By the way, de mooiste songs van Aznavour passen natuurlijk niet op 1 cd, daarvoor is zijn repertoire te omvangrijk. Wat wil je ook na een platencarriere van 60 jaar !

Er bestaat een veel vollediger compilatiealbum 40 chansons d'or, dan krijg je een dubbele portie Aznavour. Frankrijks absolute trots nummer één.
Wàt een mooie innemende stem heeft die stijlvolle Fransman van Armeense afkomst!
Dit plaatje geeft een mooi beeld, maar zoals gezegd is veel te onvolledig, helaas.
Toch maximale score omdat hier ook niets maar niets slechts op staat, alles is top.
Mijn favorieten zijn La Bohème, For me Formidable, Les Comédiens en Désormais, maar zoals gezegd, dit is gewoon top!
*****

Zelden zo'n klein artiest gezien( Edith Piaf was er ook zo een ) die zo groot op het podium lijkt te zijn en de zaal vult met zijn charisma. De armbewegingen van de man bij het vertolken van The old fashioned way. Imponerend ! Maar bovenal is de man een zanger , chansonnier met een enorme emotionele zeggingskracht , zoals maar weinigen gegeven is.

Qua armbewegingen zijn er nog wel een paar grote op te sommen hé ; Joe Cocker en Ian Dury om de twee bekendste molenwiekende medemensen op te sommen...

Met dit verschil dat dit mede door hun handicap tot stand komt. Overigens , bedoel ik dat absoluut niet denigrerend(!) , want beiden buiten het op bewonderenswaardige wijze uit ! De subtiele bewegingen van Aznavour vallen m.i. in een andere categorie.

Jammer dat de Spaanse versie van La Boheme er niet op staat. Die is nog even wat mooier.