Gruppo Padano di Piadena / Giovanna Marini / Gaspare de Lama - Bella Ciao (1975)

Deze cd klinkt zoals een stuk Pecorino di Pienza met pikante Florentijnse frambozenmosterd smaakt. Of zoals everzwijnragout met geroosterde aubergines moet smaken als je een hele dag met je schapen door de heuvels hebt gedwaald . De cd klinkt als een uitgebreid Italiaans familiefeest met veel eten en drank en met de verplichte plaatselijke slijmzanger, waar de oudere generatie, een beetje licht in het hoofd door de grappa, besluit om eens te tonen wat ze nog allemaal kunnen, één gitaar tevoorschijn tovert en een lange jamsessie ten beste geeft van volksliedjes. Niets is gestroomlijnd, het lijkt alsof tijdens de opnames nog moest beslist worden welke liedjes ze gingen nemen, de vrouwenstemmen weerspiegelen een leven lang kinderen baren, afwassen en op stoeltjes voor de deur zitten met de andere vrouwen van de straat. Als buitenstaander kun je het natuurlijk nooit weten, maar ik denk dat authentieker dan deze cd gewoon niet meer te bereiken is. Ik versta geen woord van wat er gezongen wordt, en sommige liedjes zijn ook helemaal niet mooi of zo, maar het geheel is onweerstaanbaar en vaak verschrikkelijk aanstekelijk (Mia Mamma bijvoorbeeld ).