Level 42 - The Remixes (1992)

Ondergewaardeerde CD hier op MusicMeter. De Remixes van Level 42 waren eind jaren 80 / begin jaren 90 logischerwijs uitermate populair. Vaak funk-ier en minder gepolijst dan de single edits. Een aantal van deze cd had ik ook op 12-inch.
Absolute toppers zijn de Shep Pettibone Remix van Something About You en de lange remix van Hot Water.
4,5*

Mee eens, west! Fijne remixen op dit album en Shep Pettibone was een absoluut meesterbrein in die tijd, wiens remixen perfect in het verlengde lagen van de muziek van Level 42. Dit waren nog eens remixen! Tegenwoordig moet een remix een nummer totaal verbouwen, een compleet ander genre zijn dan het oorspronkelijke nummer en klinkt het soms zelfs totaal anders dan het origineel en moet je zoeken naar iets van het origineel. 'Toen' was een remix (ook vaak 'extended mix') echt een verlegning van het nummer, met wat extra's, zodat je nóg langer kon genieten van dat nummer waar je zo gek van was .

De 'Shep Pettibone Remix' van "Lessons In Love" is ook niet te versmaden trouwens. Ik vond het altijd al een topnummer, maar deze mix is helemaal top!

Nog maar eens een overbodige HERKAUWEN-CD, waarom iets dat goed was in muzak omzetten ???

Flauwekul. Dit is geen muzak, vooropgesteld dat je de muziek van Level 42 niet bij voorbaat zo wegzet. Zoals west hierboven zestien (!) jaar geleden al opmerkte: deze remixen maken de originelen nog wat funkier en dansbaarder dan ze al waren. Kenmerkend voor veel remixen uit de jaren tachtig is dat de originele versies veelal herkenbaar en overeind bleven, maar dat ze verlengd werden en er soms instrumentatie aan werd toegevoegd. Ik vind dit soort remix-CD's echt wel een aanvulling op de bestaande output van Level 42, al blijft het jammer dat ze niet volledig zijn. Hoewel dat laatste bijna ondoenlijk is op één à twee CD-schijfjes.

Eigenlijk vind ik dat veel meer artiesten die in de jaren tachtig hun hoogtijdagen beleefden, een aparte compilatie van hun 12 inch remixen zouden moeten samenstellen. Vaak zijn ze slechts mondjesmaat verkrijgbaar en van veel, ook wereldberoemde, artiesten, is er niet eens zo'n compilatie, hoewel het materiaal er wel degelijk voor beschikbaar is.

De knip en plaktechniek (en vooral plakken, plakken en nog maar eens plakken ( heb ik in de kleuterschool ook nog gedaan als verstrooing), zodat alles eindeloos wordt herhaald, een nummer van pakweg 3 minuten wordt opgerekt tot zeg maar 8 minuten zonder er iets essentieel aan toe te voegen maar door overbodig - storend - lapwerk... Zonde van de grondstof, die cd schijfjes verdienen een betere bestemming