Matchbox 20 - Yourself Or Someone Like You (1996)

In mijn ogen Matchbox Twenties beste CD.
Lekkere pop/rock liedjes, die zonder al te veel pretenties gebracht worden. Nummers als 3 A.M. en Kody schaar ik tot de beste in het genre.

Als ik niet beter zou weten, zou ik denken dat Matchbox 20 een hiphopband was..de titels neigen er wel naar...

Ik vond Push altijd zo'n geweldig nummer. Het hele album heb ik ook wel eens gehoord maar ik kan me er weinig meer van voor de geest roepen.

[edit] /me draait nu Push, maar dat nummer doet me eigenlijk hélemaal niks meer merk ik. [/edit]

Matchbox vond ik een hele tijd geleden een leuke band. Ik heb ze pas geleden weer eens uit de kast gepakt, maar het ziet er naar uit dat ik er op uitgekeken ben.

Een vegeten plaatje. Vergeten dat ik deze destijds bijna grijs draaide. Het heeft allemaal niet veel om het lijf, maar het hapt erg makkelijk weg. Echte MacDonalds muziek. Als je er teveel naar luistert word je misselijk.

Ook ik heb deze plaat heel vaak gedraaid, maar de aardigheid is er nu wel een beetje af.
Push is en blijft een geweldig nummer. Er staan meer van dat soort mooie liedjes op deze plaat; Long Day is er ook zo een.

Nog niet zo heel lang geleden op een kofferbakmarkt kunnen scoren voor 2 euro.
Het mooie nummer Push kon ik mij nog herinneren uit de jaren 90.
Voor de rest klinkt dit als een kruising tussen een een beetje opgevoerde Counting Crowes, Toad The Wet Sprocket en The Tragically Hip.
Aangename rockmuziek dus.
Kom er wel weer op terug.

niets aan de hand rock muziek maar dan heel goed gedaan...destijds grijs gedraait! pretentieloze rock muziek dus en prima ballads

Hoezo heeft Hang zo weinig stemmen? Prachtig nummer.

Hier. Matchbox 20 - Hang (Lyrics) - YouTube Maar je hebt wel gelijk Rumour. Ken wel 3 AM en Push van KINK fm .

Met wat meer avontuur en creativiteit had dit bandje wellicht meer succes kunnen hebben in Europa. In de Verenigde Staten gaat men al snel overstag voor dergelijke rockmuziek. Wellicht zijn wij op het oude continent iets kritischer. Dit plaatje is best lekker, Rob Thomas is een uitstekende zanger en de heren weten pakkende composities te schrijven. Desalniettemin wordt het geheel zoals zo vaak met dergelijke bands geserveerd in makkelijk verteerbare brokken, op het eerste gezicht best smaakvol maar na 2 happen weet je het wel. En dat is jammer, met wat meer avontuur en verassende wendingen had dit album wellicht meer eeuwigheidswaarde gekregen. Desalniettemin biedt het gebodene waaronder Hang, Push en Kody genoeg vertier om er alsnog een dikke voldoende aan te geven. De opvolger van deze schijf; Mad Season was al wat afwisselender.

Erg onderschat album van M20.
Gewoon sterk geschreven alt rock met een aantal zeer sterke balads.
Kody, 3AM en Push zijn toch echt pareltjes. Rob Thomas zijn stem is perfect gemaakt voor dit soort rock.
Girl like that is wel echt een verschrikkeling, alleen de naam al

Een guilty pleasure voor mij, komt ook door de periode dat dit uitkwam. Ik werkte mid jaren 90 veel in Latijns Amerika en daar was deze band heel erg populair. U raadt het al, lekker weer, mooie dames en cervesa. Elke bar waar je kwam draaide Matchbox 20 dus je kon er niet omheen. Ik heb nog steeds een zwak voor deze plaat ook al valt dit volgens een vriend van mij in de categorie niks-aan-de-hand muziek. Het zal wel. Zo af en toe zet ik dit nog steeds graag op en verbaas me dan weer hoe goed dit eigenlijk in elkaar zit. Verder heeft Rob Thomas een toffe stem en heeft hij het juiste gevoel om nummers een bepaalde twist te geven. De band vult dat ook weer goed aan en daardoor staan er eigenlijk altijd een paar fraaie nummers op de platen van Matchbox 20.

In de jaren 90 heb ik ook het debuut aangeschaft, Thomas heeft inderdaad een prima stem en de songs waren stuk voor stuk vrij degelijk.
Desalniettemin draai ik de platen van de band nooit meer. Een gebrek aan avontuur, het op 'safe' spelen en een grotere hang naar bands met experimenteerdrift maken deze albums voor mij verwaarloosbaar.
Slecht is het allerminst, de meeste songs zijn direct meezingbaar, maar het format - als je daar van kan spreken - is te Amerikaans en te veel gericht op het grote publiek. In Europa wist de band trouwens geen enkele indruk achter te laten en weinigen die dit collectief kennen.