Eloy - Planets (1981)

Eigenlijk was het de bedoeling om een dubbelaar uit te brengen maar op voorspraak van de platenmaatschappij werd het geheel gesplitst in 2 albums: Planets en Time To Turn. Een duologie over de planeet Salta.

Muzikaal knoopt het aan met het vorige album maar sluit het ook weer aan bij het oudere werk door de mythologische / spacey sfeer.

Beste nummer op dit album: Sphinx met een hoofdrol voor gitarist EN tweede toetsenist Hannes Arkona die de schitterende slepende synthmelodie / solo speelt die zo prominent in dit stuk zit.

Deel 1 van het tweeluik "Planets" en "Time to turn" Geweldig album, in de beste Eloy traditie. Op de re-master een extra live bonus nummer.

Ik kan wel zeggen een prima plaatje, al hoefde de live versie op het einde niet van mij want de geluidskwaliteit is duidelijk minder dan het reguliere gedeelte.

Deze heb ik nog op LP en ik vond het geweldig vroeger. Net maar even besteld voor 8 Euro bij Bol samen met Time To Turn.
Eens kijken of er nog meer leuke Eloy titels zijn.

Bij deze elpee en de navolgende, ligt de nadruk meer op het synth-werk van de Hannes A. en Hannes F., wat lekker werkt, gezien het concept.
Dit spacerock op haar best.
De productie is kraakhelder, wat goed is, omdat het nogal volgestouwd zit mer geluidjes en effectjes.

Dit is de eerste plaat sinds Dawn waar weer gebruik wordt gemaakt van een orkestrale begeleiding.

Het vervolg op deze conceptplaat is Time To Turn.

En dan vergeet je ook nog het prachtige artwork.
(ik heb deze nog op vinyl).

Ik ook, alle elpees t/m RA op elpee

Lekker in een Eloy bui. Aan deze plaat heb ik de beste herinneringen, want die had ik als eerste.

Allereerst op een budget-cd uitvoering, later op LP en nu zelfs als remaster. Blijft geweldig klinken. Wat een top-sound creeerde Bornemann toch altijd voor Eloy.

Je lijkt me tweeling broer wel

Het toetsenwerk is de grote blikvanger op deze CD. De zang haalt dat niveau niet, iets wat helaas kenmerkend is voor Eloy. Als in Queen of the Night een zangeres haar intrede doet wordt dat nog even benadrukt. Sphinx springt er uit met dat spannende intro, maar de hele CD laat uiteindelijk een positieve indruk achter.

Dit is werkelijk waar een briljant album; met name door het ronduit prachtige synthwerk . Doet me soms zelfs een beetje aan Tangerine Dream denken. Aan de ene kant heerlijk spacy en progressief, maar daarnaast ook heel toegankelijk en poppy.

Ps; Gerards Dream, en tangmaster dit kan wel eens een heel leuke tip voor jullie zijn!

Ik denk dat die twee users dit al lang kennen.

Ben je trouwens op de hoogte, dat er een Eloy-top 10 iets-achtigs spel bezig is op Music Meter, Misterfool?

Ben ik van op de hoogte, . Dat is ook de reden waarom ik alle eloy albums(weer) eens de revue laat passeren.

Na het beluisteren van de Classic Years Trilogy (Dawn, Ocean, Silent Cries) ook maar eens deze Spacerock-tweeluik van Planets en Time to Turn weer eens luisteren.

Knappe space-hardrock met veel synths, stevige drumpartijen en hier en daar ook wat lekker gitaarwerk. Heerlijk overdreven en pompeus, maar het gaat er bij mij in als zoete koek!

Vond afgelopen weekend eindelijk de UK uitgave van dit album op de mega record fair in Den Bosch.
Wilde deze graag hebben omdat de hoes zoveel mooier is dan die van de gangbare persingen.

Werkelijk prachtig sprookjesachtig artwork van Rodney Matthews en een "textured sleeve" bovendien.
De hoes die hier staat afgebeeld lijkt wat mij betreft ook te veel op die van Time to turn.

Och ja, het oog wil ook wat zullen we maar zeggen.