Steve Adey - The Tower of Silence (2012)
mijn stem
2 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Roots
Label: Grand Harmonium
-
A Few Seconds Have Passed (1:37)
-
Laughing (3:38)
-
Just Wait Till I Get You Home (3:59)
-
Army of One (2:07)
-
With Tongues (2:11)
-
Secret Place (3:31)
-
Farewell Sorrow (3:51)
-
The Field (5:17)
-
Dita Parlo (4:19)
-
Tomorrow (3:20)
0
geplaatst: 10 maart 2013, 18:39 uur
Ik vind het opvallend dat er iemand met 5 sterren heeft gestemd, maar dat is natuurlijk niet meer dan prima 
Eind 2012 kwam Adey(hoe spreek je het uit? Aadeej, Eddie, Eedey..?) met zijn tweede album, na zijn debuut in 2006. Hij had daar 6 jaar voor nodig.
Wat daar uit komt is deze 'Tower of Silence'. Een plaat die eigenlijk nergens echt op uitblinkt en een beetje onsamenhangend is.
'The Tower of Silence' wordt gekenmerkt door drie aspecten die in de gehele linie een aantal keer terug komen. Dat is het experimentele gedeelte(Er komen soms zelfs wat beats en elektronica langs), het suggestieve/abstracte gedeelte en de stilte.
Hoe gek het ook klinkt, er zit veel rust en stilte in de plaat. Wat mij betreft te veel en dat zorgt er voor dat het een beetje gaat kabbelen en nooit echt spannend wil worden.
De vergelijkingen die direct in mij op komen zijn die met Josh T. Pearson en Joshua Tillman. Vocaal ligt Adey op een lijn met eerder genoemde folk artiesten. Ook het suggestieve van Josh T. Pearson komt hier duidelijk naar voren, alleen tokkelt Adey minder intensief. Wel zingt hij op een zelfde manier. Maar qua thema's en vocal(ze lijken als twee druppels water op elkaar)lijkt hij toch voornamelijk op Joshua Tillman, al maakt die iets spannendere muziek.
Neem natuurlijk helemaal niet weg dat hier ene aantal hele mooie nummers op staan. 'Laughing' is dreigend en die vind ik mooi. 'The Field' is ook erg goed, dar zijn ook nummers waar een richting in zit. 'With Tongues' is een leuk experiment tussen hemels koren gezang en elektronica.
Adey maakt een lastig tweede album, dat eigenlijk meer van het zelfde is al is dit net een tikkeltje minder dan zijn debuut. Op het debuut had hij hulp nodig met het vullen van de speelduur met twee covers, die direct de beste nummers van het album waren.
Hier doet hij het volledig zelf, al is het de 6 jaar wachten niet waard geweest en overheerst het gevoel of dit niet treffender of spannender had gekund.. tja. 3,5
Eind 2012 kwam Adey(hoe spreek je het uit? Aadeej, Eddie, Eedey..?) met zijn tweede album, na zijn debuut in 2006. Hij had daar 6 jaar voor nodig.
Wat daar uit komt is deze 'Tower of Silence'. Een plaat die eigenlijk nergens echt op uitblinkt en een beetje onsamenhangend is.
'The Tower of Silence' wordt gekenmerkt door drie aspecten die in de gehele linie een aantal keer terug komen. Dat is het experimentele gedeelte(Er komen soms zelfs wat beats en elektronica langs), het suggestieve/abstracte gedeelte en de stilte.
Hoe gek het ook klinkt, er zit veel rust en stilte in de plaat. Wat mij betreft te veel en dat zorgt er voor dat het een beetje gaat kabbelen en nooit echt spannend wil worden.
De vergelijkingen die direct in mij op komen zijn die met Josh T. Pearson en Joshua Tillman. Vocaal ligt Adey op een lijn met eerder genoemde folk artiesten. Ook het suggestieve van Josh T. Pearson komt hier duidelijk naar voren, alleen tokkelt Adey minder intensief. Wel zingt hij op een zelfde manier. Maar qua thema's en vocal(ze lijken als twee druppels water op elkaar)lijkt hij toch voornamelijk op Joshua Tillman, al maakt die iets spannendere muziek.
Neem natuurlijk helemaal niet weg dat hier ene aantal hele mooie nummers op staan. 'Laughing' is dreigend en die vind ik mooi. 'The Field' is ook erg goed, dar zijn ook nummers waar een richting in zit. 'With Tongues' is een leuk experiment tussen hemels koren gezang en elektronica.
Adey maakt een lastig tweede album, dat eigenlijk meer van het zelfde is al is dit net een tikkeltje minder dan zijn debuut. Op het debuut had hij hulp nodig met het vullen van de speelduur met twee covers, die direct de beste nummers van het album waren.
Hier doet hij het volledig zelf, al is het de 6 jaar wachten niet waard geweest en overheerst het gevoel of dit niet treffender of spannender had gekund.. tja. 3,5
0
geplaatst: 11 maart 2013, 12:07 uur
Nou, dat was ik..met die 5 sterren. Gewoon omdat ik het prachtig vind en het weer eens onder de aandacht wilde brengen. Dat probeer ik wel vaker. Zo heb ik JBM toegevoegd. Ook een fantastisch singer-songwriter...hier helaas geen reactie. Vergeet overigens niet als inspiratiebron, mijn held, Paul Buchanan te noemen.
* denotes required fields.
* denotes required fields.