Spiritual Beggars - Demons (2005)
mijn stem
23 stemmen
Zweden
Rock
Label: Inside Out
-
Inner Strength (Intro) (1:20)
-
Throwing Your Life Away (3:33)
-
Salt in Your Wounds (3:20)
-
One Man Army (3:57)
-
Through the Halls (5:08)
-
Treading Water (3:33)
-
Dying Every Day (5:45)
-
Born to Die (4:35)
-
Born to Die [Reprise] (1:21)
-
In My Blood (4:13)
-
Elusive (3:34)
-
Sleeping with One Eye Open (3:44)
-
No One Heard (5:02)
-
Monster Astronauts [Live] * (3:55)
-
Angel of Betrayal [Live] * (4:14)
-
Young Man, Old Soul [Live] * (3:21)
-
Wonderfull World [Live] * (4:21)
-
Blind Mountain [Live] * (4:17)
-
Guitar Solo [Live] * (2:04)
-
Look Back [Live] * (5:14)
-
Not Fragile [Live] * (4:07)
toon 8 bonustracks
totale tijdsduur:
49:05
(1:20:38)
1
geplaatst: 3 maart 2007, 12:36 uur
De eerste keer dat ik hem (behoorlijke tijd terug) luisterde in de platenzaak vond ik hem al geweldig, ik had nog nooit van ze gehoord maar die hoes trok me aan. En toen die lekkere harde stonerrock, verkocht!
Probeer de limited edition op de kop te tikken. Daar zit een bonus cd met een live optreden in Tokyo bij.
Probeer de limited edition op de kop te tikken. Daar zit een bonus cd met een live optreden in Tokyo bij.
1
geplaatst: 12 februari 2008, 13:32 uur
Opnieuw een zeer goede plaat van deze ondergewaardeerde band. Op dit album klinken de gitaarpartijen van Michael Amot iets meer als zijn werk bij Arch Enemy en dus ook iets meer metal (vergeleken met het andere album dat ik van deze band heb, nl. Mantra III).
Maar dat levert wel een fris en aangenaam geluid op. Combineer dat met catchy songs en meezingbare zanglijnen en je hebt weer iets dat de moeite van het aanschaffen waard is.
Maar dat levert wel een fris en aangenaam geluid op. Combineer dat met catchy songs en meezingbare zanglijnen en je hebt weer iets dat de moeite van het aanschaffen waard is.
0
Kingsnake
geplaatst: 5 januari 2009, 12:37 uur
Nog zwaarder, nog vetter, nog groovier.
De band wordt met de plaat beter.
Herbergt een van de lekkerste intro's die een plaat kan hebben.
Lekker koortje over een loodzware riff.
De band wordt met de plaat beter.
Herbergt een van de lekkerste intro's die een plaat kan hebben.
Lekker koortje over een loodzware riff.
0
Ozric Spacefolk
geplaatst: 14 maart 2012, 09:45 uur
De tweede plaat met nieuwe zanger JB.
JB is echt duidelijk een betere zanger dan Spice.
Spice is echt goed voor stoner maar JB is toch meer een rock/metal zanger (luister maar eens naar zijn andere band Grand Magus)...
Amott's riffs en solo's zijn nog vetter afgemixt, dat het lijkt alsof er twee gitaristen meespelen. Het valt me in ieder geval op dat de orgelpartijen wat minder tot hun recht komen.
Uiteindelijk klinkt Demons het meeste metal van alle Beggars-platen...
Als bonus nog wat livenummers met JB, wat ook erg lekker is en een livecover/jam van het Bachman-Turner Overdrive nummer Not Fragile...
JB is echt duidelijk een betere zanger dan Spice.
Spice is echt goed voor stoner maar JB is toch meer een rock/metal zanger (luister maar eens naar zijn andere band Grand Magus)...
Amott's riffs en solo's zijn nog vetter afgemixt, dat het lijkt alsof er twee gitaristen meespelen. Het valt me in ieder geval op dat de orgelpartijen wat minder tot hun recht komen.
Uiteindelijk klinkt Demons het meeste metal van alle Beggars-platen...
Als bonus nog wat livenummers met JB, wat ook erg lekker is en een livecover/jam van het Bachman-Turner Overdrive nummer Not Fragile...
0
Mssr Renard
geplaatst: 21 februari 2020, 08:19 uur
De hardste van alle Spiritual Beggars-platen. Aangezien ik in 2009 en 2012 al alle lof over deze plaat heb bezongen, laat ik het hierbij.
Denk trouwens dat Monster Magnet-fans, Through the Halls erg leuk zullen vinden.
Dying Every Day is trouwens wel het hoogtepunt van deze toch al niet misselijke plaat. Met wat interessante tempowisselingen en een lekker smerige hammondsolo.
Mooi is ook de overgang van het loodzware Born to Die naar prachtige Reprise met een mooie piano- en mellotron. Dromerig.
In My Blood klinkt als Motorhead uit de Bastards-tijd (bijna dan).
Denk trouwens dat Monster Magnet-fans, Through the Halls erg leuk zullen vinden.
Dying Every Day is trouwens wel het hoogtepunt van deze toch al niet misselijke plaat. Met wat interessante tempowisselingen en een lekker smerige hammondsolo.
Mooi is ook de overgang van het loodzware Born to Die naar prachtige Reprise met een mooie piano- en mellotron. Dromerig.
In My Blood klinkt als Motorhead uit de Bastards-tijd (bijna dan).
* denotes required fields.
* denotes required fields.