RK Veulpoepers BV - Houdoe, Bedankt en Blijf Wakker! (1982)

Het afscheidsalbum van deze linkse (hippie) Brabanders. Het is intussen 1982 en de groep besluit om er een punt achter te zetten met als laatste wapenfeit dit album. De tijdgeest is veranderd in allerlei opzichten en in de nieuwe tijd lijkt geen plaats meer voor een boodschap en muzikale invulling a al Veulpoepers. Ook dit album is uitgegeven door hun eigen maatschappij , het is de 8e uitgave van Polypoepka, ben benieuwd wat al die andere zijn. De Veulpoepers geven duidelijk aan dat de band stopt , maar alle andere activiteiten gewoon door blijven gaan.
Opvallend is dat 'Houdoe, bedankt en blijf wakker !" niet live is opgenomen, maar keurig in een studio. Was de eerste plaat een waren feest folk plaat met wel een progressieve boodschap, de tweede plaat was duidelijk anders. De boodschap was venijniger.
Op deze laatste plaat blijft de boodschap belangrijk, maar muzikaal is de groep best wel gegroeid. Dat zit goed in elkaar en men probeert wat met de tijd me ete gaan door ook een ska/reggae ritme te gebruiken. De thema's van de songs passen wel in de begin jaren 80, de neutronenbom in 'vandaag' opkomen voor de gewone arbeider in 'klaaglied van de werkmeens' ; tegen de (koude) oorlog 'piersonstr. 41'
'Jantje zag eens pruimen hangen' de tekst is origineel maar het is nu een echt ska lied a a la Madness of Specials met lekker ska ritme en saxofoon !
Take Four (takey 4) is een onvervalst intrumentaal reggaesong van bijna 9 minuten...Dat staat toch veraf van de eerste plaat. De groep is muzikaal flink gegroeid en het lijkt of ze dat wel willen laten horen. En natuurlijk waren er in die tijd wel meer groepen die wat probeerden met reggae. Meer deze 9 minuten is geen straf, enkel het past niet geheel bij de Veulpoepers. Aan het eind komt er wat zang bij a la Police (i ooo ooo)
, waar een groepje kinderen iedere keer op reageert.
Vervolgens een lied over Zuid-Afrika, over om dat land (apartheid) zeker te mijden, muziek is meer world dan folk. En het laatste nummer is een afscheidsliedje, lekker bombastisch a la Vera Lynn.

De achterkant van de hoes staat vol krantenknipsels, recensies (ze worden door een recensent met Jethro Tull vergeleken), hitlijsten waar ze in staan, stukjes over dat ze niet meer in bepaalde parochiezalen mogen spelen en wat nog niet meer. OP de stevige binnenhoes staan alle leden die je uit kunt knippen en ze zelf op een stuk karton kan plakken (knip uit, kleur en plak ze op je eigen podium).

De laatste plaat is duidelijk anders dan zeker de eerste, maar ook de tweede. Veel minder folk, alles redelijk serieus en een hele goede productie. De groep probeerde zich wat aan te passen aan de veranderende muziekstijl door wat te experimenteren met ska, reggae en world. Maar ook het hele hippie gedoe is verleden tijd. In 1982 was ook de laatste editie van Bikse Fiste. De maatschappij is veranderd. En in die veranderde maatschappij is geen plaats meer voor de Veulpoepers.
Ergens jammer, maar zo gaan die dingen.
Maar...in 2024 kwamen ze weer bij elkaar en dit jaar komt er nieuwe muziek en wat concerten. Ben benieuwd , want bij de Veulpoepers denkt een ieder vooral nog aan de begin fase met de feestfolk en songs als 'den Egelantier' en 'twee emmertjes water halen' . Maar zeker op de laatste plaat laten ze zich als een redelijk professionele band kennen met goede muziek en teksten.