Paul McCartney - Unplugged (1991)

Een van de eerste unplugged CD's. Redelijk geslaagde sessie met een zeer relaxte McCartney. "This is so informal, we start again." (bij We Can Work It Out). Verrassende songkeuze ook.
Jammer dat de CD nog steeds te koop is. Mij is ooit voorgehouden dat hij slechts in gelimiteerde genummerde oplage zou verschijnen. Ik heb nr 05159, maar voel me ergens toch bedonderd.

Tis een drama...

Mijn cd heeft no. 03367 en ik ben heel blij met dat nummertje.
Verbazingwekkend hoe weinig reclame er wordt gemaakt voor mijn veruit meest gedraaide live cd van mijn idool : Unplugged. Waar zijn die echte McCartneyfans?
Voor slechts een tientje of soms nog minder kun je van dit heerlijke en ontspannen sfeertje genieten.
Een zeer relaxte Paul opent met Vincent's Be -bop- a - lula. Hij vertelt ons vervolgens op komische wijze hoe zijn 1e compositie tot stand kwam en speelt ons I lost my little girl voor. En dan gaat het los ! Here , there and everywhere ( Revolver) Blue moon of Kentucky ( Bill Monroe , maar in de Elvis uitvoering). We can work it out gaat heel ff fout - ik begin gewoon opnieuw , zegt de grote man. Zijn solo en Beatle werk krijgen allemaal een ingetogen , maar schitterende vertolking mee. Evenals bij de classics .Okay , bij Hi heel sneakers had ik mij een betere uitvoering gewenst , maar dat is eigenlijk het enige negatieve puntje van dit begerenswaardig schijfje. Of ...ik zou de vraag moeten beantwoorden ; voegt het muzikaal iets toe aan wat wij nog niet wisten ? Nee , dat geeft 'Unplugged' niet.

Erg goed album. Zeer geslaagde live plaat. McCartney had er duidelijk zin in, en dat is ook te horen op dit album. Het klinkt alleen lekker relax.

Hoogtepunten vind ik naast de valse start bij We Can Work It Out, Blackbird (leuke introductie hierbij van McCartney vooraf, ookal speelt hij dit nummer al zo vaak live tijdens zijn concerten), Every Night (wanneer de band stopt, en alleen de drummer door speelt met het Oehoehoehoehoe met het publiek) And I Love Her (wordt echt prachtig gedaan) en Junk (de mooie instrumentale versie).

4,5

En dit optreden komt ook te staan op de nieuwe DVD The McCartney Years, die op 9 november uitkomt

Opgegroeid met deze cd en zet hem nog altijd regelmatig op.

Mooie versie van blackbird!
4.5*

Dit is geen slechte unplugged plaat, maar ik loop hier toch ook niet echt warm voor, het klinkt me allemaal een beetje te slap, er zit geen poeder in zijn kont, ik weet het niet zo met dit plaatje...

***

Echt innteressant is alleen de song "I Lost My Little Girl" de eerste song die Paul McCartney ooit heeft geschreven, hij was net 14 jaar.

Prachtige uitvoeringen van Here, There and Everywhere, Blackbird, Junk en She's A Woman. ik vind van de covers ook leuk gekozen. En het blijkt dat zelfs Hamish Stuart een aardige stem heeft. Ik

Erg sfeervol concert, zonders stekkers. Zorgvuldig uitgekozen songs bezorgen je een klein uur McCartney op zijn best. Leuk om te horen vind ik I've Just Seen A Face, And I Love Her, Every NIght en het slotnummer Junk. De interaktie met het publiek zorgen voor een gezellige huiselijke sfeer van het optreden.

Had ik ook met die genummerde box van The Police en die genummerde Original Fleetwood Mac-CD. Ze kunnen ze zo bij-persen, steeds maar weer en weer.
Neemt niet weg dat dit een mooi unplugged-album is. Van sommige nummers had ik niet eens verwacht dat Paul ze nog eens live zou spelen. 'She's a woman' is mijn favoriet! Beatles-versie is ook *****!

Paul in absolute topvorm, maar helaas haalt hij niet het onderste uit de kan.

In tegenstelling tot Neil Young, die pissig en geïrriteerd was, is Paul ontiegelijk relax. Dat hoor je ook zeker aan zijn stem. Als ik het goed zag staat Paul daar zelfs in z'n trainingsbroek te spelen. Bij het stemmen van z'n gitaar zegt hij ook iets in de trant van ''dit komt in de beurt, laten we maar gewoon spelen''. Hij raakt ook totaal niet in paniek als hij twee keer de tekst van 'We Can Work It Out' vergeet. Met vermakelijke praatjes wint hij het publiek voor zich.

Ik heb de DVD, en hoewel dat niet bepaald haarscherp beeld is ben ik toch blij dat ik die gevonden heb. De uncut versie zelfs! Dit staat er op:

01 Intro (3:13)
02 Mean Woman Blues (3:10)
03 Matchbox (3:25)
04 Midnight Special (Prisoner's Song) (5:04)
05 I Lost My Little Girl (2:00)
06 Here, There and Everywhere (2:56)
07 San Francisco Bay Blues (3:34)
08 We Can Work It Out (take 1) (0:30)
09 We Can Work It Out (take 2) (1:06)
10 We Can Work It Out (take 3) (2:53)
11 Blue Moon of Kentucky (3:58)
12 I've Just Seen a Face (2:46)
13 Every Night (4:25)
14 Be Bop a Lula (4:15)
15 She's a Woman (3:45)
16 And I Love Her (4:13)
17 The Fool (5:00)
18 Things We Said Today (3:51)
19 That Would Be Something (3:24)
20 Blackbird (inc. false start) (3:24)
21 Hi Heel Sneakers (4:55)
22 Good Rockin' Tonight (3:19)
23 Singalong Junk (3:28)
24 Ain't No Sunshine (take 1) (4:21)
25 Ain't No Sunshine (take 2) (4:27)
26 We Can Work It Out (take 4) (3:41)
27 Singing the Blues (4:10)

Bonus Feature;

Promotional Interview (11.00)

En dan is het probleem meteen duidelijk: te zwakke setlist. Waarom moet McCartney nou weer coveren? De nummers zijn oké, maar daar is dan ook alles mee gezegd. 'Be-Bop-A-Lula', 'I Lost My Little Girl' en 'Ain't No Sunshine' vind ik zelfs ronduit vreselijk.

Bij 'We Can Work It Out', 'Here There And Everywhere' en 'Blackbird' hoor je hoe goed deze Unplugged sessie had kunnen zijn. De eerste twee vind ik een klasse beter dan de originele Beatles opnames.

Wie zingt er mee op Ain't No Sunshine ?

That Would Be Something

Op ain't no sunshine wisselt de band alle instrumenten. Paul gaat drummen. Robbie McIntosh gaat van gitaar naar piano. Drummer Blair Cunningham pakt de bas en bassist Hamish Stuart speelt gitaar en zingt. Ik geloof dat Linda en Wix (toetsen) allebei percussie spelen.

Maar.. wie zingt er dan?

Hamish Stuart dus, zoals Blokkie zei. Zie hier!
Wel erg komisch dat een vrouw uit het publiek vraagt of ze het nummer nog een keer willen spelen, en dat Macca dat ook nog een goed idee vindt!

Ik moet toch eens deze show op dvd zien te bemachtigen!

O, dat haalde ik er even niet uit.

Jammer dat Paul dit nummer niet zingt..

Zou ook de dvd nog eens willen zien. Heb wel delen van deze show op die verzamel dvd staan, maar ik wil meer!!

Mooie unplugged plaat met een zeer ontspannen Paul met leuke interacties met het publiek.
Het probleem wat Stijn hierboven aangaf heb ik ook met de plaat: de te zwakke setlist.
Iemand met een onvoorstelbaar indrukwekkend oeuvre als McCartney kan toch wel 17 songs uit eigen werk akoestisch ten gehore brengen?
Opvallend veel werk van zijn eerste soloalbum zoals Every Night, That Would Be Something & Junk vind ik direct de sterkste troeven uit dit optreden tezamen met het weergaloze And I Love Her.
Hi-Heel Sneakers & Good Rockin Tonight vind ik de wat mindere tracks.
Blijf een knagend gevoel overhouden dat hier meer in had gezeten.

McCartney was tijdens unplugged zo stoned als een garnaal.

Het is heerlijk relaxed allemaal. Verrassende songkeuse met uiteraard Beatles en wat Amerikaanse covers. Grote Macca hits hadden het een overgetelijk optreden kunnen maken. Nu blijft het voor mij een beetje hangen.

Niet "een van de eerste Unplugged cd's", maar echt de allerallereerste: